|
Ewangelizację można określić jako pokazywanie Chrystusa Pana tym, którzy Go nie znają, jako kaznodziejstwo, katechizację, chrzest i udzielanie innych sakramentów. [EN 17] |
|
Kościół rozumie, że ewangelizacja jest tym samym, co zanoszenie Dobrej Nowiny do wszelkich kręgów rodzaju ludzkiego, aby przenikają je swą mocą od wewnątrz, tworzyła w nich nową ludzkość. (...) Celem jest owa wewnętrzna przemiana. [EN 18] |
Chodzi tutaj więc o wewnętrzną przemianę mocą Ewangelii w dziedzinie hierarchii dóbr, kryteriów ocen, postaw, nawyków myślowych, bodźców postępowania, modeli życia ludzkiego [por. EN 19]. W codziennym nauczaniu możemy często spotkać się z zachętami do świętości, przemiany życia, poprawy (moralizowanie), jednak bez ukazania fundamentu, bez zachęty do zawierzenia Jezusowi jako jedynemu i osobistemu Zbawicielowi. Różnice dobrze obrazują ilustracje zaczerpnięte z książki H. Prado, Jak ewangelizować ochrzczonych.
Takie ukazanie ewangelizacji w dokumentach podkreśla głębię wewnętrznej przemiany (nie tylko wyznać, że Jezus jest Panem, lecz zmienić postawy, kryteria ocen...), a z drugiej strony pozwala dostrzec wielość oddziaływań ewangelizacyjnych.
|
2. Nawiązanie relacji |
||||
| \ | ||||
| 3. Świadectwo | ||||
| \ | ||||
|
Ad intra | 1. JEZUS |
4. Proklamacja Dobrej Nowiny | ||
| / | / | |||
| 7. Wspólnota | 5. Zaproszenie | |||
| \ | / | |||
| 6. Postewangelizacja |