Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych -  osiągniesz zbawienie.
Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia. (Rz 10,8-13)

Prośba! :) Zbieram i kolekcjonuję stare modlitewniki (sprzed II Soboru Watykańskiego). Lubię się z nich modlić. Masz taki i nie wiesz co z nim zrobić? Jeśli chcesz, aby modlitewnik trafił w dobre ręce, albo chcesz sprawić mi radość, to skontaktuj się ze mną i zwyczajnie przyślij mi go. :) Będę bardzo wdzięczy. A dodatkowo zawartość modlitewnika wzbogaci mój dział modlitw na stronie i może ktoś jeszcze skorzysta.

6. Powołanie do społeczności wierzących (Kościół - to my).

 

6. Powołanie do społeczności wierzących

(Kościół - to my).

 

 

 

  

 

 W tym temacie oprzemy się na fragmentach Dziejów Apostolskich i Wyznania Wiary jakie odmawiamy w niedzielę. Prawdopodobnie będziecie zdziwieni niektórymi odkryciami ponieważ statystycznie musicie być ofiarami stereotypów na temat myślenia o Kościele w dzisiejszych czasach. Wiele skrawków wiedzy dociera do Was z mediów, a jeśli nie czytacie tych katolickich,  są to skrawki przeważnie negatywne lub związane ze skandalami z udziałem księży. Taki niestety obraz Kościoła, Waszego i mojego, w mediach komercyjnych jest kreowany. Dziś chciałbym pokazać Wam Kościół inny, prawdziwszy i Kościół którym Wy także jesteście i za który jesteście odpowiedzialni. W ostatnią niedzielę biskupi w swoim liście wyrażając radość z rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego rodziców św. Jana Pawła II napisali, że nie byłoby takiego Papieża z Polski gdyby nie wiara Jego rodziców. I to jest właściwie sedno o którym chcę dziś powiedzieć. Wiara w domu rodzinnym jest kluczem do formacji członków rodziny a brak wiary jest kluczem do deformacji religijnej jej członków. Kościół zatem to nie tylko duchowni ale także świeccy. Jaki jest i jak go postrzegają niekatolicy, a także sami katolicy, zależy od nas wszystkich.

Zacznijmy od Dziejów Apostolskich. Jest w nich opisany Kościół pierwszych chrześcijan, który jest przez wielu postrzegany jako wzorcowy i ja osobiście jako ksiądz słyszałem nie jeden raz, że powinniśmy żyć jak pierwsi chrześcijanie. Zwykle te osoby nie brały pod uwagę tego, że one również są  chrześcijanami i członkami Kościoła zatem czuły się zwolnione z takiego życia ograniczając tę konieczność jedynie do księży. Czasem zupełnie nie przychodziło im do głowy, że to może uch również dotyczyć. Zatem przyjrzyjmy się życiu pierwotnego Kościoła.

 

Dz, 2, 42-47

„Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach. Bojaźń ogarniała każdego, gdyż Apostołowie czynili wiele znaków i cudów. Ci wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby. Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, spożywali posiłek w radości i prostocie serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia.”

To pierwszy zwięzły opis życia pierwotnej wspólnoty Kościoła. Przyjrzyjmy mu się nieco bliżej.

- uczniowie trwali w nauce Apostołów.

Co to znaczy? Słuchali słów Apostołów o Jezusie, Jego nauczaniu, czynach a przede wszystkim o Odkupieniu. Wiedząc, że Apostołowie to pierwsi biskupi zauważamy, że jednym z istotnych  warunków bycia w Kościele jest słuchanie nauczania biskupów począwszy od biskupa Rzymu czyli papieża po własnego biskupa diecezjalnego. To jest bardzo ważne ponieważ gwarantuje pewność nauczania. Ta nauka to głoszenie Chrystusa a chrześcijanie powinni w niej trwać czyli realizować ją w życiu, myśleć o Chrystusie Zbawicielu i zastanawiać się nad wolą Bożą względem ich życia. Tu możecie zobaczyć czy ten sposób życia Kościoła realizujecie w swoim życiu. A to pierwszy krok.

- uczniowie trwali we wspólnocie.

Wspólnota to grupa osób mających coś wspólnego: cele, dobra, wartości itd. Chrześcijanie mają przede wszystkim wspólną wiarę i wspólne zasady życia. Jak widzicie wspólne były także dobra materialne, które ludzie sprzedawali i rozdzielali każdemu według potrzeby. Dziś ludzie również dzielą się dobrami wspierając np. różne fundacje dobroczynne albo instytucje. Nie zawsze jednak wiążą tę postawę z wiarą. W Kościele jesteśmy powołani do oddawania Bogu chwały także przez uczynki miłosierdzia dlatego ukształtowała się instytucja charytatywna Caritas i w ten sposób dziś realizuje się wsparcie przez Kościół  dobrami materialnymi potrzebujących.

- uczniowie trwali w łamaniu chleba

Łamanie chleba to jedno z czterech określeń mszy św. ( Łamanie chleba, Eucharystia, Wieczerza Pańska i msza św. ). Dziś używamy tego ostatniego sformułowania. Pochodzi z łaciny i są to słowa (a właściwie ich przeróbka) wypowiadane po błogosławieństwie: Ite, missa est – idźcie, ofiara spełniona.
Zatem Łamanie chleba to pierwotna nazwa mszy św. i jak się domyślacie, wzięła się od połamania chleba przez Pana Jezusa podczas Ostatniej Wieczerzy, która byłą jednocześnie pierwszą mszą św. Ta praktyka chrześcijan to norma, która charakteryzuje ludzi wierzących. Jeśli jakiś chrześcijanin omija kościół i liturgię to znaczy, że jeszcze bardzo mało rozumie z tego czym jest dar wiary jaki posiada. Msza św. to spotkanie z Chrystusem o wyjątkowym znaczeniu. Tylko podczas tego zgromadzenia liturgicznego uczestniczymy w największym cudzie na świecie czyli przemianie chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. ( przy okazji wkleję Wam link do spisu cudów Eucharystycznych jakie miały miejsce w historii Kościoła http://apologetyka.org/cuda-eucharystyczne-w-polsce-i-na-swiecie/ ). Tylko podczas Eucharystii możemy przyjąć komunię św. i nakarmić się Ciałem Pańskim, które daje życie wieczne. Chrześcijanin, który tego jeszcze nie rozumie i nie docenia, jest daleko od istoty chrześcijaństwa, którą jest przyjęcie zbawienia jakie daje Bóg. Trwanie w jedności z Nim i Kościołem przeżywającym podczas liturgii dzieło odkupienia jest najlepszym sposobem rozwijania w swoim życiu tej łaski i ochrony przed jej utratą.

- Uczniowie trwają w modlitwach

Modlitwa jest darem rozmowy z Bogiem. Czasem aż trudno zrozumieć dlaczego wielu ludzi nie uznaje się za godnych rozmawiać z Bogiem skoro On tego chce i zaprasza nas do pogawędki i dialogu. Modlitwą nie da się niczego zepsuć a wręcz można wiele naprawić. Modlitwa za innych to oddawanie ich w ręce kochającego Boga więc nic lepszego nie można dla nich zrobić tak naprawdę. Małżonkowie, narzeczeni i członkowie rodziny modląc się za siebie nawzajem zapewniają sobie wsparcie Boga na drodze do zbawienia ale też w wielu życiowych sytuacjach. Jeśli bliscy sobie ludzie nie modlą się za siebie to zaniedbują jeden z istotniejszych uczynków miłości i w jakimś sensie wpadają w pychę uważając, że sami sobie poradzą. Stąd potem tyle problemów z którymi sobie jednak nie poradzili.

Św. Teresa od Jezusa powiedziała, że modlitwa to rozmowa z Tym, o którym wiemy, że nas miłuje.
Modlitwa powinna być pierwszym krokiem okazywania miłości na codzień. Można np. każdego ranka powierzyć Bogu najbliższych prosząc o błogosławieństwo na ten dzień. Można wesprzeć modlitwą kogoś w kłopocie zanim zacznie się udzielać mądrych a czasem bardzo denerwujących rad. Bóg dzięki modlitwie dociera do otwartego serca swojego dziecka i uczy jak naprawdę kochać.

Te cztery zasady życia chrześcijańskiego to bycie w Kościele w praktyce. Posłuszeństwo nauce Kościoła wyrażonej w dokumentach papieskich i biskupich, nauczaniu podczas liturgii, poprzez dekrety itp. Uczestnictwo w modlitwie Kościoła liturgicznej i osobistej, dzielenie się dobrami z potrzebującymi itp. to droga także dla Was.
Będziecie troszczyć się o siebie nawzajem w ramach potrzeb ciała. Będziecie rozmawiać ze sobą, być blisko a nawet bardzo blisko fizycznie, będziecie pracować na utrzymanie rodziny itd. Musicie pamiętać, że obok tych doczesnych działań macie jeszcze dar od Boga, którym jest dusza i o który również trzeba się troszczyć.

 

Wyznanie Wiary (Credo)

Wyznanie wiary to informacja o swoim wyborze uznawania prawd dotyczących Boga, realizowaniu w życiu zasad wiary i przynależności do konkretnej wspólnoty ludzi wierzących
w to samo i tak samo jak ja. W naszym przypadku tą wspólnotą jest Kościół.
Credo zawiera następujące sformułowanie: wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. W tej konferencji zajmiemy się tymi cechami Kościoła w sposób bardzo skrótowy.

  - jeden – Chrystus Pan założył jeden Kościół. Jak wiemy w ciągu 2000 lat rozbił się na kilka większych (katolicki, prawosławny i protestancki) i wiele mniejszych. Chociaż tak tendencja występuje we wszystkich religiach i jest związana z różnorodnością ludzi to jednak dla chrześcijan jest to ogromne cierpienie. Pan Jezus modlił się o jedność dla Kościoła a mimo to dochodziło do rozłamów już za życia Apostołów. Ciągle musimy uczyć się jedności w bogactwie różnorodności. Kościół katolicki jest jedyną wspólnotą, która jest spójna doktrynalnie, prawnie i organizacyjnie. Kościoły prawosławne i protestanckie nie utrzymały takiej jedności i są bardzo zróżnicowane pod tymi trzema względami.

  - święty - świętość Kościoła wynika ze świętości Boga, który jest obecny w Kościele i utożsamia się z Kościołem. Teologia mówi, że Kościół to mistyczne Ciało Chrystusa. Święty to w rozumieniu ścisłym nie tylko doskonały moralnie ale przede wszystkim wyłączony z tego co zwyczajne, inny czyli przekraczający, jakby wyłączony z tego świata chociaż w nim obecny. Taki jest przede wszystkim Bóg i aniołowie, święci i właśnie Kościół. Dlatego zawsze ludzie żyjący tylko sprawami tego świata będą mieli problem ze zrozumieniem nauki Kościoła. Najbardziej jaskrawym przykładem jest podejście do życia. Kościół głosi, że każde rozpoczęte życie ludzkie ma prawo do kontynuacji aż do naturalnej śmierci. Promocja aborcji i eutanazji świadczy o tym, że tzw. świat nie rozumie dlaczego nie może w sposób moralnie dopuszczalny eliminować jednostek, których istnienie uważa za kłopotliwe i utrudniające realizację jakichś planów innej jednostki lub grupy ludzi. Kościół swoją inność demonstruje poprzez szacunek dla godności każdego życia a świat buntuje się przeciw temu twierdząc, że praktyczność rozwiązania kłopotów przez aborcję lub eutanazję jest czymś możliwym do przyjęcia. Podobnie jest ostatnio z kwestią orientacji seksualnej czy tożsamości płciowej, współżycia przedmałżeńskiego czy zamieszkania bez związku. Kościół mówi tu: punktem rozeznania jest prawo Boże, a świat mówi: punktem odniesienia jest to czego chce dany człowiek. W tych przestrzeniach spotyka się sacrum Kościoła z profanum przesadnie pragmatycznego świata.

W Kościele żyją zasadniczo trzy grupy wiernych:
a.    ludzie, którzy dążą do upodobnienia się do Boga najlepiej jak potrafią,
b.    ludzie, którzy chcą tylko zachować zasady moralne żeby czuć się dobrymi ludźmi i nie stracić łaski Bożej
c.    ludzie, którym chrześcijaństwo bardzo uwiera i najchętniej zrzuciliby ciężar jego zasad i żyli jak im się podoba. Wielu z nich stosuje to w praktyce.

Dlatego ludzie z zewnątrz spotykają świętych katolików, takich sobie i tych, których większość się wstydzi.

Bóg chce żeby Jego dzieci byli święci. Mówi: świętymi bądźcie bo ja jestem święty ( Kpł 11,44; 1 P 1,16;) Chyba najlepszym wyjaśnieniem na czym polega ta świętość-inność są słowa samego Pana Jezusa w Kazaniu na Górze (Mt 5, 1-7,29).

Zachęcam Was do przeczytania tego fragmentu Ewangelii a tu wkleję krótki fragment wyjaśniający właśnie zasadę inności:

„Słyszeliście, że powiedziano: Będziesz miłował swego bliźniego, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują; tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski. „ (Mt 5, 43-58).

Krótko mówiąc zasadę można byłoby zatytułować: Różnica. Świętość to właśnie życie w ten szczególny sposób opisany w Ewangelii św. Mateusza.

  - powszechny – gdybym chciał użyć tu greckiego odpowiednika słowa powszechny napisałbym: katolicki. Catolikos to właśnie powszechny. Co to znaczy? To znaczy, że Kościół jest dla wszystkich. Dla ludzi każdej rasy, pokolenia, kultury, epoki. Dla ludzi dobrych i złych, świętych i zwyczajnych, pracowitych i leniwych, fajnych i denerwujących. Nie jest kastą ani elitą. Żeby być członkiem Kościoła trzeba uwierzyć w Chrystusa i przyjąć Jego naukę, uznać prawdy głoszone w Kościele i dążyć do wiecznego zbawienia siebie i innych. Czasem powszechność jest rozumiana jako zgoda na różne sposoby życia niezgodne z Ewangelią. Są środowiska, które chciałyby być uznane przez Kościół jako pełnoprawne mimo, że praktykują życie niezgodne z nauką Kościoła. Nie o taką powszechność chodzi. Inaczej męka i śmierć Jezusa Chrystusa nie miałaby najmniejszego sensu ponieważ On umarł za nasze grzechy i nie po to, żebyśmy mogli je popełniać ale żeby uratować nas przed ich skutkiem czyli śmiercią wieczną. Jeśli ktoś przekonuje, że życie wbrew przykazaniom Bożym jest zupełnie w porządku, nie może być w pełni członkiem Kościoła nawet jeśli formalnie do niego należy. Może wrócić na łono Kościoła czyli nawrócić się z błędnej drogi. Powszechność Kościoła to otwartość na wszystkich ale nie za cenę własnej tożsamości i wierności Ewangelii.

  - apostolski – zbudowany na fundamencie Apostołów czyli trzymający się ich nauki zawartej w Biblii ale także w Tradycji. Tradycja to przekazy ustne i pisma Ojców Kościoła, praktyka liturgiczna pierwszych chrześcijan. Apostolskość Kościoła weryfikuje się w wierności nauczaniu papieża i biskupów pozostających w wierności z nim. Spadkobiercami Apostołów są właśnie biskupi, którzy posiadający tzw. sukcesję Apostolską czyli ciągłość władzy otrzymanej od Apostołów za pośrednictwem ich bezpośrednich a potem pośrednich spadkobierców. Apostołowie przekazywali władzę daną przez Pana swoim następcom i w taki sposób dziś ich następcy przekazują ją dalej.
Apostolski to znaczy także głoszący Ewangelię. To jest sens istnienia Kościoła. Gdyby Kościół przestał głosić Ewangelię jego racja bytu na ziemi natychmiast by się skończyła.

 

  

 

Zastanówcie się jaki macie obraz Kościoła? Co go kształtuje: modlitwa, Pismo Święte, święci, TV, afery, ...? Czy przebija się fundamentalny fundament, że jest to Ciało Chrystusa i miejsce spotkania z Chrystusem żywym? Ja to spotkanie przeżywam? Co należy zrobić, aby ta wizja może teoretyczna, stała się doświadczeniem ubogacającym każdy dzień?

Prezentacja o Kościele: kosciol_na_podst_3mc.ppsx  (ppsx, 700 kb)

 

 

 

 

 

 Zadanie:

Analizując powyższy fragment Dziejów Apostolskich i określenie Kościoła w Credo spróbujcie napisać jakie widzicie zadania dla siebie? Jaką rozpoznajecie dla siebie rolę w świecie jako  chrześcijańscy narzeczeni a niedługo małżonkowie i rodzice?
 
 Co powinniście zrobić, aby wasza rodzina była Kościołem Domowym ?!

 

 

Więcej w: Duszpasterstwo Rodzin Archidiecezji Warszawskiej,
"Katechezy dla narzeczonych", Warszawa 2002, str. 82-91
[KDN-konferencja6-wawa2002.pdf] (pdf, 3.1 Mb)

 

 

Tak dla ŻYCIA

#zaŻyciem #prolife #StopAborcji

Każde poczęte dziecko ma unikalny kod DNA!!! Tak mówi nauka i tak wychodzi w badaniach laboratoryjnych. Jest to zatem jego/jej (dziecka) ciało. Niech świat pozwoli im żyć, rosnąć, rozwijać się. TAK DLA ŻYCIA!

Św. Tomasz Z Villanova OESA, Abp

Pray for peace!

http://tmoch.net/jupgrade/images/grafika2020/Serce_Jezusa_ikona_.jpgNajświętsze Serce Pana Jezusa
- zmiłuj się nad nami

Kromka Słowa!

 Zintegrowana baza tekstów papieskich:

* [Jan Paweł II: Przemówienia i orędzia]

Pontifex_pl


Śledź na bieżąco nauczanie papieskie na wiara.pl.
U mnie dział: papieska inspiracja.

Papieski twitter

Świętość nie oznacza robienia nadzwyczajnych rzeczy, ale jest robieniem tych zwyczajnych z miłością i wiarą. Holiness doesn’t mean doing extraordinary things, but doing ordinary things with love and faith. (5.12.2013)


Pan mój i Bóg mój

Biblia


- materiały dodatkowe

 Parafia św. Mikołaja w Grójcu

www [ -> ]

     

Zabrania się kopiowania i rozpowszechniania materiałów znajdujących się na tmoch.net (szczególnie autorskich grafik i fotografii) bez zgody właściciela witryny. Niniejsza witryna jest w ciągłym rozwoju; strony są dodawane, modyfikowane i... czasami niektóre usuwane. Czasem pozwalam sobie modyfikować, poprawiać bądź uaktualniać już istniejące notki. Taki już jestem :)  Aby wesprzeć dzieło ewangelizacyjne "tmoch.net", zobacz zakładkę "wsparcie" [->]. 

     
   
    Copyright © 2022 Jezus jest Panem! Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved. Strona istnieje od: 10.04.2001 r.