Coś więcej o Krucjacie Wyzwolenia Człowieka

Kategoria: Czytelnia oazowa

Utworzono: piątek, 23, październik 2015 19:57

Krucjata Wyzwolenia Człowieka (KWC) - to dzieło na rzecz trzeźwości narodu zainicjowane w 1979 roku przez ks. Franciszka Blachnickiego, założyciela Ruchu Światło-Życie czyli Oazy. Pierwowzorem Krucjaty Wyzwolenia Człowieka jest Krucjata Wstrzemięźliwości, założona przez ks. Franciszka Blachnickiego, zlikwidowana w 1966 przez Służbę Bezpieczeństwa. 

Jako bezpośredni bodziec do utworzenia KWC postrzegane jest wezwanie papieża Jana Pawła II, aby przeciwstawiać się "wszystkiemu co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa".

U podstaw KWC leży zniewolenie, rozumiane jako psychiczne uzależnienie, w szczególności od alkoholu, przejawiające się m.in. alkoholizmem, przyzwoleniem na alkoholizm, brakiem asertywności w sytuacjach szczególnie nadmiernego spożywania alkoholu, lękiem-obawami przed udziałem w wydarzeniach (np. weselach, chrztach, zabawach), na których (inaczej niż zazwyczaj) alkoholu nie ma. Ks. Franciszek Blachnicki stosował również określenie „terror alkoholowy” do opisania towarzyskiego przymusu picia.

Jedno z haseł KWC mówi: Przez abstynencję wielu do trzeźwości wszystkich. Kandydaci i członkowie KWC zobowiązują się nie pić napojów alkoholowych, nie częstować alkoholem i nie wydawać na niego pieniędzy oraz modlić się za ludzi nadużywających go. Jest to związane zawsze z postem, modlitwą i jałmużną. Nie jest to wyłącznie abstynencja, ale przede wszystkim pomoc w „uwalnianiu człowieka ze wszystkiego, co go zniewala i uwłacza jego godności”.

Cele Krucjaty Wyzwolenia Człowieka:

• członkowie KWC ukazują swoim sposobem życia jedną z dróg rozwoju duchowego, opierającego się na wartościach chrześcijańskich, w szczególności miłości bliźniego

• potrafią dać świadectwo człowieka w pełni wyzwolonego od wszelkich zniewoleń

• nie zgadzają się na przymusowe picie alkoholu

• zachęcają do spotkań towarzyskich bez alkoholu

• starają się pomóc wszystkim ludziom zniewolonym – nie tylko przez alkohol

Są dwa rodzaje przynależności do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka:

• kandydat – deklaruje przynależność do KWC na okres jednego roku

• członek – deklaruje przynależność od momentu podjęcia do czasu ewentualnej rezygnacji (ten rodzaj bywa błędnie określany jako przynależność na całe życie lub na czas istnienia Krucjaty)

Członkowie i kandydaci składają swoje deklaracje abstynenckie do tzw. Stanic Krucjaty (ośrodków Krucjaty, centralnego bądź rejonowych). Stanica nr 1 znajduje się w Krościenku nad Dunajcem w Centrum Ruchu Światło-Życie na Kopiej Górce. Informację o rezygnacji wysyła się również do Stanicy.

Przesłanie Krucjaty wyraża jej herb. Zawołaniem są słowa Chrystusa Nie lękajcie się! i przywoływane przez Jana Pawła II. Przypominają one członkom Krucjaty, że głównym ich zadaniem jest „wyzwalanie ludzi od lęku, który czyni człowieka niewolnikiem”.

Krzyż to znak wyprawy krzyżowej, a zarazem znak postrzegany przez Chrześcijan jako symbol zwycięstwa.

Litera „M” symbolizuje stojącą pod Krzyżem Maryję, traktowaną jako wzór oddania się członków KWC Chrystusowi (w chrześcijaństwie dość popularny jest wątek posłuszeństwa Maryi wobec woli Boga)

Małe „m” po drugiej stronie Krzyża symbolizuje słowo „my” odnoszące się do przynależących do KWC

Istotnym elementem przynależności do KWC jest modlitwa stworzona przez ks. Franciszka Blachnickiego, nieco zmodyfikowana po śmierci Jana Pawła II. Składa się ona z wezwań do Maryii (KWC nazywana jest także Dziełem Niepokalanej Matki Kościoła) oraz kanonizowanych przez Kościół Katolicki Stanisława Biskupa i Męczennika oraz Maksymiliana Kolbe - patronów Krucjaty.