Duchowe zamyślenie: XXXI Niedziela Zwykła (3.11.2013) Rok "C"

Kiedy słyszymy Ewangelię o Zacheuszu i jego wyczynach wspinaczkowych możemy zapytać sami siebie: czy i ja chcę zobaczyć Jezusa i czy jestem gotów pokonać przeciwności (może ograniczenia), które mi w tym przeszkadzają? Ale zasadnicze pytanie nadal pozostaje: czy chcę zobaczyć? Piękno dzisiejszej Ewangelii to pewność, że Jezus nie jest obojętny na nasze pragnienie spotkania z Nim.

Dlaczego Zacheusz - ten zakompleksiony grzesznik - chciał zobaczyć Jezusa? Bo o Nim słyszał - chwile wcześniej mamy opis jak Jezus uzdrowił niewidomego, na którego uzdrowienie już nikt nie liczył. Zacheusz był ciekawy a być może wierzył, że Jezus może odmienić Jego życie (bo może wszyscy już go skreślili). Pewne jest, że Jezus go zaskoczył - zbawienie stało się udziałem jego domu (jego serca). Oto prawdziwy owoc nawrócenia - przemiana wnętrza. Dlatego może świece, które zapala się na poświęcenie kościoła (umieszczone na filarach) nazywają się zacheuszki. Przyjęta wiara, czyli spotkanie z Panem, przemienia wnętrze. "Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodzonego, każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne." - przypomina nam antyfona przed Ewangelią. No właśnie - jakie są te moje pragnienia? I co przeszkadza mi "zobaczyć Jezusa"? Czy za dzisiejszym psalmem chcę spotkać Pana: łagodnego, miłosiernego, nieskorego do gniewu i bardzo łaskawego, dobrego dla wszystkich, wiernego we wszystkich swoich słowach, podtrzymującego wszystkich, którzy upadają i podnoszącego wszystkich zgnębionych. Pan zwraca się do nas po imieniu. Tomaszu - zejdź prędko - bo dziś chcę odwiedzić twój dom. DZIŚ jest czas działania Pana.

homilia z 19:15 :) - powiem "nareszcie", bo przez ostatnie tygodnie nie było okazji nagrać,
mam nadzieję, że nie jest tragicznie :P choć wyszło dłużej
Dzisiejsze czytania: Mdr 11,22-12,2; Ps 145,1-2.8-11.13-14; 2 Tes 1,11-2,2; J 3,16; Łk 19,1-10

Ubogacające komentarz: