Duchowe Zamyślenie: III Niedziela Wielkanocna (23.04.2023), Rok A

Kategoria: Zamyślenie nad Słowem 2023

Ty ścieżkę życia mi ukażesz,
pełnię Twojej radości
i wieczną rozkosz
po Twojej prawicy.

Dzisiejsza liturgia przychodzi nam z obrazem, że może tak być, iż mimo tego, że dużo słyszy się o zmartwychwstaniu, można w ten fakt nie uwierzyć. Można wybrać swoją drogę ucieczki - ucieczki do swoich spraw, daleko od duchowego Jeruzalem, ucieczki od wspólnoty - wybrać drogę smutki, lęku i rozczarowań. Każdy może mieć czas Emaus. Ważne jest jednak odkrycie, że w tej "ucieczce" nie jestem opuszczony przez Jezusa. Jego Słowo nam towarzyszy i rozpala serca miłością. Jezus daje się rozpoznać. Rozpoznanie Pana nie pozwala pozostać w Emaus. Przynagla do powrotu. Wracajmy do wydarzenia objawienia się chwały Boga. Do Jeruzalem - miejsca męki, śmierci, zmartwychwstania i umocnienia Duchem Świętym.

 Niektórzy komentujący dzisiejszą Ewangelię widzą w Emaus to duchowe miejsce symbolizujące zawiedzione nadzieje, brak perspektyw, powierzchowność wiary, odrzucenie zmartwychwstania. Często jest w człowieku pokusa, aby tam się udać. Jednak na tej drodze Jezus nas nie opuszcza. Przez swoje Słowo i obecność chce rozpalić nasze serce, a przy Łamaniu Chleba chce być przez nas rozpoznany. Od nas natomiast zależy, czy zostaniemy w Emaus, czy wrócimy do Jerozolimy - do Kościoła. Eucharystia - to czas autentycznego spotkania ze Zmartwychwstałym - doświadczenie mocy Słowa i przemiana serca przez spotkanie z Panem. Czy możemy dzięki temu przemienić świat, odnaleźć nadzieję, żyć radością? Yes, we can!

 Poruszają sława i postawy uczniów z dzisiejszej Ewangelii "zatrzymali się smutnie", "a myśmy się spodziewali", ... Droga do Emaus, droga ucieczki od Jeruzalem, droga smutku i zawiedzionych nadziei. Wędrówka, w której zaczyna człowiekowi towarzyszyć Zmartwychwstały, rozgrzewający serce mocą Słowa. Dziś w niedzielę biblijną jesteśmy zaproszeni do podobnej pielgrzymki wiary, aby rozpoznać Zmartwychwstałego. Aby nasz smutek i lęk zamienił się w radość i pokój.

Trzecia Niedziela Wielkanocy w Polsce obchodzona jest jako Niedziela Biblijna. Rozpoczyna ona 15. Ogólnopolski Tydzień Biblijny (23-29 kwietnia) pod hasłem: „Wierzę w Kościół Ojca i Syna, i Ducha Świętego”, który ma inspirować do częstszego sięgania po Pismo św. Tego samego dnia obchodzimy również 7. Narodowe Czytania Pisma Świętego pod hasłem „Czy chcecie gardzić Kościołem?” (1 Kor 11,22). Więcej na "http://www.biblista.pl/".

O Biblii na mojej stronie: [Pismo Święte].

   Do przemyślenia: W jaki sposób droga uczniów do Emaus staje się także moją drogą?
Jak Jezus zaprasza mnie do wychodzenia z ciemności grzechu do światła wiary?
Od czego uciekam? Dokąd zmierzam?
Czy Słowo Boże, w tym Pismo Św., jest światłem na moich ścieżkach?

Jaką role w moim życiu zajmuje Pismo Święte?
Czy pozwalam Słowu Boga mnie nawracać?

Homilia z Mszy św. o 12.30 i o 19.00:

- gościmy kleryków z seminarium, homilie głosi przełożony z WMSD ks. Piotr

Dzisiejsze czytania: Dz 2, 14. 22b-32; Ps 16(15), 1b-2a i 5. 7-8. 9-10. 11; 1P 1, 17-21; Łk 24, 32; Łk 24, 13-35

#MODLITWA: "Boże, Ty przywróciłeś młodość ducha swoim wiernym, † zachowaj ich w radości i spraw, aby ciesząc się z odzyskanej godności przybranych dzieci Bożych * z ufnością oczekiwali chwalebnego dnia zmartwychwstania. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków". #Amen.

"Na nowo odczytać dzień z Jezusem" - Regina Cæli z pp. Franciszkiem - 23.04.2023r.

[Regina Cæli z pp. Franciszkiem, 23 kwietnia 2023 r.]

Wehikuł czasu:

Można przeczytać rozważania (choć większość wkomponowuję w aktualne),
wysłuchać moich homilii (o ile działają, zob. mixcloud) i obejrzeć filmiki z komentarzami

Duchowe Zamyślenie: III Niedziela Wielkanocna (26.04.2020), Rok A

Duchowe Zamyślenie: III Niedziela Wielkanocna (30.04.2017)

Duchowe zamyślenie: III Niedziela Wielkanocna (4.05.2014) Rok "A"

Inspirujące rozważanie (niedziela):

Niedzielne rozważania z "Gościa Niedzielnego"

Lectio divina i homilia na stronie biblista.pl

ks. Wojciech Węgrzyniak - medytacja

Szkoła Słowa Bożego - Rozważania niedzielne Rok C

Szkoła Formacji Duchowej - lectio divina, echo Słowa, skrutacja

Ubogacające komentarze

"Słowo na niedzielę", TVP -> https://vod.tvp.pl/website/slowo-na-niedziele,1141

Regina Cæli z pp. Franciszkiem

23 kwietnia 2023 r.

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

W tę trzecią niedzielę wielkanocną Ewangelia opowiada o spotkaniu zmartwychwstałego Jezusa z uczniami zmierzającymi do Emaus (por. Łk 24, 13-35). Są to dwaj uczniowie, którzy, zrezygnowani z powodu śmierci Nauczyciela postanawiają w Dzień Paschy opuścić Jerozolimę i powrócić do domu. Może byli trochę niespokojni, bo słyszeli, jak kobiety wróciły od grobu i mówiły, że jest pusty..., ale odchodzą. I kiedy idą smutni z powodu tego, co się stało, Jezus idzie obok nich, ale oni Go nie rozpoznają. Pyta, dlaczego są tak smutni, a oni Jemu mówią: „Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało”(w. 18). A Jezus odpowiada: „Cóż takiego?” (w. 19). I opowiadają mu całą historię, a Jezus każe im ją opowiedzieć. Następnie, gdy idą, pomaga im odczytać fakty w inny sposób, w świetle proroctw, Słowa Bożego, tego wszystkiego, co zostało zapowiedziane ludowi izraelskiemu. Odczytanie: to właśnie czyni z nimi Jezus, pomagając im w ponownym odczytaniu.. Zastanówmy się nad tym aspektem.

Również dla nas ważne jest, abyśmy razem z Jezusem odczytali na nowo naszą historię: historię naszego życia, pewnego okresu, naszych dni, z rozczarowaniami i nadziejami. Zresztą także i my podobnie jak tamci uczniowie, możemy znaleźć się zagubieni w obliczu wydarzeń, samotni i niepewni, z wieloma pytaniami i obawami, rozczarowaniami, wielu sprawami. Dzisiejsza Ewangelia zachęca nas do opowiedzenia wszystkiego Jezusowi, szczerze, bez lęku, że będziemy Jemu przeszkadzać – On słucha- , bez obaw, że powiemy coś niewłaściwego, nie wstydząc się, że trudno nam zrozumieć. Pan cieszy się, gdy się przed Nim otwieramy; tylko w ten sposób może wziąć nas za rękę, towarzyszyć nam i sprawić, aby nasze serca zapałały na nowo (por. w. 32). Zatem także i my, jak uczniowie z Emaus, jesteśmy wezwani, by z Nim rozmawiać, ażeby, gdy nadejdzie wieczór, On pozostał z nami (por. w. 29).

Jest piękny sposób, aby to uczynić, a dziś chciałbym wam go zaproponować: polega on na poświęceniu każdego wieczora trochę czasu na krótki rachunek sumienia. O co chodzi? Właśnie o to, aby na nowo odczytać dzień z Jezusem, odczytania na nowo mojego dnia: otworzyć przed Nim nasze serca, zanieść Mu osoby, wybory, obawy, upadki i nadzieje, wszystkie nasze sprawy, jakie się wydarzyły, żeby stopniowo nauczyć się patrzeć na sprawy innymi oczami, Jego, a nie tylko naszymi. Możemy w ten sposób przeżyć ponownie doświadczenie tych dwóch uczniów. W obliczu miłości Chrystusa nawet to, co wydaje się nużące i niepomyślne, może ukazać się w innym świetle: krzyż, który trudno przyjąć, wybór przebaczenia w obliczu zniewagi, rezygnacja z zemsty, trud pracy, szczerość, która kosztuje, trudne doświadczenia życia rodzinnego mogą ukazać się nam w nowym świetle, świetle Ukrzyżowanego - Zmartwychwstałego, który wie, jak sprawić, żeby każdy upadek stał się krokiem naprzód. Ale żeby to uczynić, trzeba usunąć mechanizmy obronne: pozostawić czas i przestrzeń dla Jezusa, niczego przed Nim nie ukrywać, zanieść Mu nędze, dać się zranić Jego prawdzie, pozwolić, aby serce zadrżało na tchnienie Jego Słowa.

Możemy zacząć już dziś, poświęcić tego wieczoru chwilę modlitwy, podczas której zadamy sobie pytanie: jak wyglądał mój dzień? Jakie radości, jakie smutki, jakie chwile nużące... Jak to było, co się wydarzyło? Jakie były jego perły, może ukryte, za które warto podziękować? Czy w tym, co czyniłem, była odrobina miłości? A jakie były upadki, smutki, wątpliwości i lęki, które trzeba zanieść Jezusowi, aby otworzył mi nowe drogi, podniósł mnie i dodał otuchy? Niech Maryja, Stolica mądrości, pomoże nam rozpoznawać Jezusa, który idzie z nami i odczytywać – to właśnie słowo: odczytać - przed Nim na nowo każdy dzień naszego życia.

za: papiez.wiara.pl, podkreślenia moje.