Duchowe Zamyślenie: II Niedziela Adwentu (10.12.2023), Rok B

Kategoria: Zamyślenie nad Słowem 2023

Pan sam obdarzy szczęściem,
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Przed Nim będzie kroczyć sprawiedliwość,
a śladami Jego kroków zbawienie.

  Pan jest blisko! Pan przychodzi z wielką mocą! Może warto wyczulić się n tą obecność i te przyjścia. Bo wcale nie tak rzadko, Pan przychodzi w sposób niezwykle delikatny, możliwy do przyjęcia tylko za sprawą miłości. Przychodzi np. w słowie czy sakramencie i zaprasza - "przyjmij mnie z miłością". Ale przychodzi też w bliźnim prosząc, "okaż mi miłosierdzie". To jest moc, którą Pan przynosi. Okazana miłość, która czyni nas mocnymi, która uaktywnia cały potencjał dobra w nas. Pan przychodzi do Ciebie. Niech to spotkanie przemieni twoje dziś i jutro.

Różnymi drogami człowiek chodzi. Różne drogi buduje. Czasem te szybkie i wygodne wcale nie prowadzą tam, gdzie chcielibyśmy się dostać. To co najważniejsze jest w pojęciu "droga" jest łączenie - punktu wyjścia z celem. I choć ludzkie drogi nie są drogami Boga  to ten obraz pozostaje prawdziwy - różne są tylko działania - bo działa Bóg a nie człowiek. Celem jest spotkanie z Bogiem. Punktem wyjścia ludzka słabość. Ludzkie drogi - sposoby działania czy wartościowania - na nic się tu nie sprawdzają. Potrzebujemy Bożych dróg - bez barier, bez utrudnień - dróg solidnych, mocnych i bezpiecznych. Potrzebujemy usłyszeć Jego głos. Takim świadkiem jest dla nas dziś Jan Chrzciciel. Pokazuje on, że potrzebny jest w życiu człowieka taki czas pustyni, aby usłyszeć głos Pana, tak aby pełnić Jego wolę. Konieczne jest doświadczenie spotkania z Bogiem, który umacnia.

A o co chodzi z tym równaniem drogi? Wg mnie chodzi o czas i pragnienie spotkania. Im lepsza droga - tym szybciej dochodzi do spotkania. Jak dla mnie chodzi więc o taką decyzję, że mówię Bogu, że pragnę się z Nim jak najszybciej spotkać. I na 100% Bóg dopełni braków. Nie powie "droga nie skończona, odłożymy spotkanie" - raczej sam dokończy drogę. Taki jest Bóg - dobry, mocny i bliski. Poza tym, nasze drogi zawsze mają być drogami miłości. Marana tha.

 "Oto wasz Bóg! oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę." - to słowo niesie prawdziwe pocieszenie. Bo kiedy człowiek żyje w smutku, potrzebuje pocieszenia. Kiedy jest słaby, potrzebuje umocnienia. Kiedy jest zniewolony, potrzebuje wyzwolenia. Dlatego Jezus przychodzi do nas z Dobrą Nowiną. On jest Zbawicielem i Odkupicielem człowieka. On przynosi nam upragnione szczęście. Marana tha!

 Dziś zapalamy drugą świecę w [Wieńcu adwentowym], Świecę Pokoju.

 W II niedzielę Adwentu, obchodzimy po raz 24. Dzień modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie organizowany przez Zespół Pomocy Kościołowi na Wschodzie przy Konferencji Episkopatu Polski. -> zob. info. Pamiętajmy o naszych siostrach i braciach, którym przyszło żyć w trudniejszych od nas okolicznościach.

 Ze starego modlitewnika: [Modlitwa na Niedzielę II. Adwentu.]

13 grudnia przypada kolejna rocznica wprowadzenia w Polce stanu wojennego. Pamiętajmy w swoich modlitwach o Polsce, o poległych, dotkniętych represjami - o pokój serca oraz o nawrócenie wszystkich czynnie zaangażowanych w zło komunizmu. Można włączyć się w akcję IPN-u "Ofiarom stanu wojennego. Zapal światło wolności".

   Do przemyślenia: W jakich sytuacjach życia rozpoznaję Jezusa jako pasterza, który wskazuje mi drogę?

Homilia z Mszy św. o 8.00:

Link do homilii na moim kanale YT @PanemJEZUS:
[https://www.youtube.com/watch?v=ceimejWjzhQ]

Homilia z Mszy św. o 19.00:

Link do homilii na moim kanale YT @PanemJEZUS:
[https://www.youtube.com/watch?v=He6qq-5oELI]

Dzisiejsze czytania: Iz 40, 1-5. 9-11; Ps 85(84), 9ab i 10. 11-12. 13-14; 2P 3, 8-14; Łk 3, 4c. 6; Mk 1, 1-8

#MODLITWA: "Wszechmogący i miłosierny Boże, † spraw, aby troski doczesne nie przeszkadzały nam w dążeniu na spotkanie z Twoim Synem, * lecz niech nadprzyrodzona mądrość kształtuje nasze czyny i doprowadzi nas do zjednoczenia z Chrystusem. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków". #Amen.

"Pokochajmy pustynię, aby być świadkami Chrystusa" - Anioł Pański z pp. Franciszkiem - 10.12.2023r.

[Anioł Pański z pp. Franciszkiem, 10 grudnia 2023 r.]

 oraz "Warunki autentycznego nawrócenia" - pp. Franciszek, Anioł Pański  6.12.2020r.

Wehikuł czasu:

Można przeczytać rozważania (choć większość wkomponowuję w aktualne),
wysłuchać moich homilii (o ile działają, zob. mixcloud) i obejrzeć filmiki z komentarzami

Duchowe Zamyślenie: II niedziela Adwentu (06.12.2020), Rok B

Duchowe Zamyślenie: II niedziela Adwentu (10.12.2017), Rok B

Duchowe zamyślenie: II Niedziela Adwentu (7.12.2014) Rok "B"

Inspirujące rozważanie (niedziela):

Niedzielne rozważania z "Gościa Niedzielnego"

Lectio divina i homilia na stronie biblista.pl

ks. Wojciech Węgrzyniak - medytacja

Szkoła Słowa Bożego - Rozważania niedzielne Rok C

Szkoła Formacji Duchowej - lectio divina, echo Słowa, skrutacja

Ubogacające komentarze

"Słowo na niedzielę", TVP -> https://vod.tvp.pl/website/slowo-na-niedziele,1141

Anioł Pański z pp. Franciszkiem

10 grudnia 2023 r.

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

W tę drugą niedzielę Adwentu Ewangelia mówi nam o Janie Chrzcicielu, poprzedniku Jezusa (por. Mk 1, 1-8), i opisuje go jako „głos wołającego na pustyni” (w. 3). Pustynia, miejsce opustoszałe, w którym nie ma przekazu, i głos, środek służący mówieniu zdają się dwoma obrazami sprzecznymi, ale w Janie Chrzcicielu łączą się ze sobą.

Pustynia. Jan głosi tam, nad Jordanem, blisko miejsca, w którym jego lud, wiele wieków wcześniej, wszedł do Ziemi Obiecanej (por. Joz 3,1-17). Czyniąc tak, jakby mówił: aby słuchać Boga musimy powrócić do miejsca, w którym przez czterdzieści lat Bóg towarzyszył, chronił i wychowywał swój Lud: na pustynię. Jest ona miejscem ciszy i tego, i miejscem co najistotniejsze, gdzie nie można pozwolić sobie na rozpamiętywanie rzeczy bezużytecznych, ale trzeba skoncentrować się na tym, co jest niezbędne do życia.

A jest to przypomnienie zawsze aktualne: aby iść naprzód na drodze życia, konieczne jest ogołocenie się z „więcej”, ponieważ dobre życie nie oznacza napełniania się rzeczami bezużytecznymi, ale pozbycie się tego, co zbędne, zagłębienie się w siebie, aby uchwycić to, co jest naprawdę ważne wobec Boga. Tylko wtedy, gdy poprzez milczenie i poprzez modlitwę uczynimy miejsce dla Jezusa, który jest Słowem Ojca, będziemy potrafili uwolnić się od skażenia słowami bezużytecznymi i paplaniną. Milczenie i wstrzemięźliwość - w słowach, wstrzemięźliwość w słowach, w używaniu rzeczy, wstrzemięźliwość środków przekazu i mediów społecznościowych - są nie tylko „ozdobnikami” lub cnotami, ale są istotnymi wymiarami życia chrześcijańskiego.

Przejdźmy zatem do drugiego obrazu, głosu. Pustynia i głos. Jest on narzędziem za pomocą którego wyrażamy to, co myślimy i nosimy w sercu. Rozumiemy zatem, że jest on bardzo związany z milczeniem, ponieważ wyraża to, co dojrzewa wewnątrz, zależy od słuchania tego, co podpowiada Duch Święty. Bracia i siostry,  jeśli nie potrafimy milczeć, trudno mieć coś dobrego do powiedzenia. Natomiast im bardziej baczne jest milczenie, tym potężniejsze jest słowo. W Janie Chrzcicielu ten głos jest związany z autentycznością jego doświadczenia i czystością jego serca.

Możemy zadać sobie pytanie: jakie miejsce zajmuje milczenie w trakcie mojego dnia? Czy jest to milczenie puste, być może przytłaczające, czy też przestrzeń słuchania, modlitwy, w którym strzeżemy serca? Czy moje życie jest wstrzemięźliwe, czy też pełne rzeczy zbędnych? Nawet jeśli oznacza to pójście pod prąd, doceńmy milczenie, wstrzemięźliwość i słuchanie.

Niech Maryja, Dziewica milczenia pomoże nam pokochać pustynię, abyśmy stali się wiarygodnymi głosami zwiastującymi Jej przychodzącego Syna.

za: papiez.wiara.pl, podkreślenia moje.