Duchowe Zamyślenie: IV niedziela zwykła (31.01.2021), Rok B

Kategoria: Zamyślenie nad Słowem 2021

To zły duch krzyczy! Zły duch bluźni Bogu! Zły duch zniewala! A Jezus przychodzi ze nauką pełną mocy, z nauką pełną miłości, z wyzwoleniem. Nie pozwala złu się zakrzyczeć. To On jest Panem. Nie ważne jak głośnio świat zniewolony duchem nieczystym będzie krzyczał i bluźnił Bogu. Jezus przychodzi, aby zło zniszczyć, a człowieka uczynić wolnym. Niech nie twardnieją nasze serca!

Do przemyślenia: Czy moje serce jest otwarte na Boga?

Homilia z Mszy św. o 8.00 - gościnnie w Jasieńcu:

Homilia z Mszy św. o 19.00:

Dzisiejsze czytania: Pwt 18,15-20; Ps 95,1-2.6-7ab.7c-9; 1Kor 7,32-35; Mt 4, 16; Mk 1,21-28

"Idźmy za Jezusem, by doświadczać znaków Jego zbawienia" - pp. Franciszek, Anioł Pański 31.01.2021 r.

Wehikuł czasu:

 Duchowe Zamyślenie: IV Niedziela zwykła (28.01.2018), Rok B

 Duchowe zamyślenie: IV niedziela zwykła (01.02.2015) Rok "B"

Inspirujące rozważanie (niedziela):

Niedzielne rozważania z "Gościa Niedzielnego"

Lectio divina i homilia na stronie biblista.pl

Stacja7.pl - Jutro niedziela

ks. Wojciech Węgrzyniak - medytacja

Szkoła Słowa Bożego - Rozważania niedzielne Rok B

Szkoła Formacji Duchowej - lectio divina, echo Słowa, skrutacja

Ubogacające komentarze

i homilie:

ks. Krzysztof Porosło: 4 Niedziela Zwykła - Kłamstwa złego ducha (2021-01-31)

Anioł Pański z papieżem Franciszkiem

31 stycznia 2021 r.

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Dzisiejszy fragment Ewangelii (por. Mk 1, 21-28) opowiada o typowym dniu w posłudze Jezusa, w szczególności mowa o szabacie, dniu przeznaczonym na odpoczynek i modlitwę, ludzie udawali się wówczas do synagogi. W synagodze w Kafarnaum Jezus czyta i komentuje Pismo Święte. Obecni są zauroczeni sposobem, w jaki przemawia; wielkie jest ich zdumienie, ponieważ wykazuje się władzą inną niż uczeni w Piśmie (w. 22). Co więcej, Jezus okazuje się potężny także w dziełach. Pewien człowiek w synagodze obraca się bowiem przeciwko niemu, zadając mu pytanie, jako wysłannikowi Boga; On rozpoznaje złego ducha, nakazuje mu wyjść z tego człowieka i w ten sposób go wypędza (w. 23-26).

Widzimy tu dwa charakterystyczne elementy działania Jezusa: przepowiadanie i cudotwórcze dzieło uzdrowiciela, Jezus przepowiada i uzdrawia. Oba te aspekty wyróżniają się we fragmencie św. Marka ewangelisty, ale najbardziej wyeksponowany jest aspekt przepowiadania; egzorcyzm jest przedstawiony jako potwierdzenie wyjątkowej „władzy” Jezusa i Jego nauczania. Jezus przepowiada swoim własnym autorytetem, jako ten, który posiada doktrynę, zaczerpniętą z siebie samego, a nie jak uczeni w Piśmie, którzy powtarzali wcześniejsze tradycje i przekazywane prawa. Powtarzali mnóstwo słów, „Parole, parole, parole” - jak śpiewała wspaniała Mina. Powtarzali jedynie słowa. Natomiast Jezus posiada autorytet, jest wiarygodny a to porusza serce. Nauczanie Jezusa ma autorytet samego Boga, który mówi: jednym bowiem poleceniem z łatwością uwalnia opętanego od złego i uzdrawia go. Dlaczego? Bo Jego słowo dokonuje tego, co mówi, ponieważ jest On jest ostatecznym prorokiem. Ale dlaczego tak mówię, że jest On ostatecznym prorokiem? Pamiętamy o obietnicy Mojżesza. Mojżesz mówi: „Po mnie, jeszcze długo po mnie, przyjdzie prorok taki jak ja - taki jak ja! - który będzie cię uczył” (por. Pwt 18,15). Mojżesz zapowiada Jezusa jako ostatecznego proroka. Z tego powodu [Jezus] nie przemawia z autorytetem ludzkim, ale z autorytetem Boskim, ponieważ ma moc bycia prorokiem ostatecznym, to znaczy Synem Bożym, który nas zbawia, który nas wszystkich uzdrawia.

Drugi aspekt - uzdrowienia - ukazuje, że przepowiadanie Chrystusa ma na celu pokonanie zła obecnego w człowieku i w świecie. Jego słowo jest wymierzone bezpośrednio przeciwko królestwu szatana, zagraża mu i sprawia, że się wycofuje, zmusza go do opuszczenia świata. Ten człowiek opętany, zniewolony, do którego dotarł rozkaz Pana, zostaje uwolniony i przemieniony w nową osobę. Ponadto przepowiadanie Jezusa należy do logiki przeciwnej logice świata i Złego: Jego słowa objawiają się jako burzenie niewłaściwego porządku rzeczy. Diabeł obecny w opętanym człowieku, gdy Jezus się zbliża woła bowiem: „Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić” (w. 24). Wyrażenia te wskazują na całkowitą obcość między Jezusem a szatanem: są oni na zupełnie innych płaszczyznach, nie ma między nimi nic wspólnego, jeden jest przeciwieństwem drugiego. Jezus wiarygodny, przyciąga ludzi swoim autorytetem a także prorokiem, który wyzwala, obiecanym prorokiem, który jest Synem Bożym, który uzdrawia. Czy słuchamy, wiarygodnych słów Jezusa? Pamiętajmy by zawsze nosić ze sobą małą Ewangelię w kieszeni lub w torebce, aby czytać ją w ciągu dnia, aby słuchać tego wiarygodnego słowa Jezusa. Wszyscy mamy problemy, wszyscy mamy grzechy, wszyscy przeżywamy choroby duchowe. Zapytajmy Jezusa: „Jezu, Ty jesteś prorokiem, Synem Bożym, tym, który obiecał nas uzdrowić. Uzdrów mnie!”. Trzeba prosić Jezusa o uzdrowienie z naszych grzechów, z naszego zła.

Dziewica Maryja zawsze zachowywała w swoim sercu słowa i gesty Jezusa i szła za Nim z całkowitą dyspozycyjnością i wiernością. Niech pomoże słuchać Go i iść za Nim także nam, abyśmy doświadczali w naszym życiu znaków Jego zbawienia.

za: papiez.wiara.pl