Duchowe Zamyślenie: III Niedziela Adwentu (12.12.2021), Rok C

Kategoria: Zamyślenie nad Słowem 2021

W III niedzielę Adwentu liturgia sprawowana jest w kolorze różowym, czyli mamy Niedzielę Gaudete (radości). Powodem tej radości jest zarówno to, że do świąt jest już blisko, że Pan jest blisko, ale również, że zło jest pokonane. Natomiast różowy kolor liturgiczny, swoją symbolikę czerpie z koloru nieba o wschodzie słońca (zapowiedź dnia) lub od koloru uschniętych płatów róży (nadzieja, ulotność piękna, zaufanie Bogu dawcy życia). Wyraża radość z bliskości świąt, radość o owoców wypływających z tego czasu.

Ze starego modlitewnika: [Modlitwa x Piotra Skargi na III. niedzielę Adwentu.]

Jutro 40. rocznica wprowadzenia w Polsce stanu wojennego. Pamiętajmy w swoich modlitwach o Polsce, o poległych, dotkniętych represjami - o pokój serca oraz o nawrócenie wszystkich czynnie zaangażowanych w zło komunizmu. Można włączyć się w akcję IPN-u "Ofiarom stanu wojennego. Zapal światło wolności".

Recepta! Prawie każdy chciałby prostego rozwiązania problemu. Jakoś odpychają nas długie instrukcje. Liczymy na zwięzłe a skuteczne recepty. Taką postawę reprezentują przychodzący do Jana Chrzciciela. Ten nie daje prostych instrukcji ale wskazuje na właściwą i skuteczną receptę, na Tego, kto przyjdzie oczyścić. I choć sam proces oczyszczania może nie być przyjemny, to skutek, jakim jest zbawienia, już jak najbardziej. Jan Chrzciciel nie wymaga od swoich rozmówców rzeczy nadzwyczajnych, ale elementarnej uczciwości, rzetelności, miłosierdzia. 

Do przemyślenia: Czy działanie Jezusa przyjmuję jako prowadzące do radości?

Homilia z Mszy św. 19:00:

Dzisiejsze czytania: So 3,14–18a; Iz 12,2–3,4bcd,5–6; Flp 4,4–7; Łk 3,10–18

"Wiara ucieleśnia się w konkretnym życiu" - Anioł Pański z pp. Franciszkiem - 12.12.2021r.

Wehikuł czasu:

Duchowe Zamyślenie: III Niedziela adwentu (16.12.2018), Rok C

 Duchowe zamyślenie: III niedziela Adwentu (13.12.2015) Rok "C"

Inspirujące rozważanie (niedziela):

Niedzielne rozważania z "Gościa Niedzielnego"

Lectio divina i homilia na stronie biblista.pl

ks. Wojciech Węgrzyniak - medytacja

Szkoła Słowa Bożego - Rozważania niedzielne Rok C

Szkoła Formacji Duchowej - lectio divina, echo Słowa, skrutacja

Ubogacające komentarze

Anioł Pański z pp. Franciszkiem

12 grudnia 2021 r.

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Ewangelia dzisiejszej liturgii, trzeciej niedzieli Adwentu, przedstawia nam różne grupy ludzi - tłumy, celników i żołnierzy - którzy poruszeni przepowiadaniem Jana Chrzciciela, pytają go: „Cóż mamy czynić?”. (Łk 3,10). Co musimy zrobić? Zatrzymajmy się nad tym pytaniem.

Nie bierze się ono z poczucia obowiązku. To raczej serce poruszone przez Pana i entuzjazm związany z Jego przyjściem skłania do powiedzenia: co musimy zrobić? Weźmy przykład: pomyślimy, że ukochana osoba przyjeżdża do nas w odwiedziny. Oczekujemy jej z radością i niecierpliwością. Aby przyjąć ją tak, jak trzeba, posprzątamy dom, przygotujemy najlepszy możliwy posiłek, może jakiś prezent... Jednym słowem, weźmiemy się do roboty. Tak samo jest z Panem, radość z Jego przyjścia sprawia, że mówimy: co musimy zrobić? Ale Bóg podnosi to pytanie na wyższy poziom: co mam zrobić z moim życiem? Do czego jestem powołany? Co mnie spełnia?

Stawiając to pytanie, Ewangelia przypomina nam o czymś ważnym: życie stawia przed nami zadanie. Nie jest ono bez sensu, nie zdaje się na przypadek. Wręcz przeciwnie! Jest ono darem, jaki przekazuje nam Pan, mówiąc: odkryj, kim jesteś, i weź się do roboty, by zrealizować marzenie, którym jest twoje życie! Każdy z nas - nie zapominajmy o tym - jest misją do spełnienia. Nie bójmy się więc pytać Pana: co mam czynić? Zadawajmy Jemu często to pytanie. Pojawia się ono również w Biblii: w Dziejach Apostolskich niektórzy ludzie, słuchając Piotra głoszącego zmartwychwstanie Jezusa, „przejęli się do głębi serca: «Cóż mamy czynić, bracia?» - zapytali Piotra i pozostałych Apostołów?”(2,37). Zadajmy sobie również to pytanie: co warto uczynić dla mnie i dla braci? Jak mogę przyczynić się dla dobra Kościoła, społeczeństwa? Temu służy okres Adwentu: aby się zatrzymać i zadać sobie pytanie, jak przygotować Boże Narodzenie. Jesteśmy zajęci wieloma przygotowaniami, prezentami i rzeczami, które przemijają, ale zadajmy sobie pytanie, co powinniśmy zrobić dla Jezusa i dla innych!

W Ewangelii na pytanie „cóż mamy czynić?” odpowiedzi dla każdej grupy inne, kolejno daje Jan Chrzciciel. Jan bowiem zaleca tym, którzy mają dwie tuniki, by dzielili się z tymi, którzy nie mają żadnej; celnikom, zbierającym podatki, mówi: „nie pobierajcie nic więcej ponad to, co wam wyznaczono" (Łk 3,13); a żołnierzom: „na nikim pieniędzy nie wymuszajcie i nikogo nie uciskajcie” (Łk 3,14). Do każdego skierowane jest konkretne słowo, dotyczące realnej sytuacji jego życia. To daje nam cenną lekcję: wiara ucieleśnia się w konkretnym życiu. Nie jest abstrakcyjną i uogólnioną teorią, dotyka ciała i przemienia życie każdego człowieka.

A zatem, podsumowując, zadajmy sobie pytanie: co mogę konkretnie uczynić? Jak mogę zrobić to, co do mnie należy? Podejmijmy konkretne zaangażowanie, choćby małe, które pasuje do naszej sytuacji życiowej, i zrealizujmy je, aby przygotować się na te Święta. Na przykład: mogę zadzwonić do samotnej osoby, odwiedzić tego starca lub osobę chorą, zrobić coś, aby usłużyć ubogim, potrzebującym. Ponadto: a może muszę kogoś poprosić o przebaczenie, mam jakąś sytuację do wyjaśnienia, dług do uregulowania. Być może zaniedbałem modlitwę i po długim czasie nadszedł czas, aby zwrócić się do Pana z prośbą o przebaczenie. Znajdźmy coś konkretnego i uczyńmy to! Niech nam pomoże Matka Boża, w której łonie Bóg stał się ciałem.

za: papiez.wiara.pl, podkreślenia moje.