Duchowe Zamyślenie: II Niedziela Wielkiego Postu (13.03.2022), Rok C

Kategoria: Zamyślenie nad Słowem 2022

Przemienienie! Jesteśmy zaproszeni przez Jezusa na nasz osobisty Tabor, aby wszystko w naszym życiu się przemieniło, a na początek nasze myślenie. Ta przemiana możliwa jest tylko mocą Boga. Czasem trzeba wejść na górę, zmienić perspektywę patrzenia. Z góry widać więcej, ale przede wszystkim, więcej nieba. Bo nasza ojczyzna jest przecież w niebie. 

Dzisiaj w II niedzielę Wielkiego Postu, zwaną „ad gentes”, 13 marca, pod hasłem „Wieczernik szkołą braterstwa misyjnego”, przeżywamy "Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami".

Dziś również przypada 9. rocznica wyboru pp. Franciszka na na Biskupa Rzymu. Pamiętajmy o nim w naszych osobistych modlitwach.

Trwajmy w modlitwie o pokój na Ukrainie: "Pomódl się o pokój na Ukrainie! Pray for Ukraine - Módlmy się za Ukrainę!".

Ze starych modlitewników: [Modlitwa w II Niedzielę Wielkiego Postu. (1883r.)].

Do przemyślenia: Czy spotkanie z Bogiem przemienia moje życie?

Homilia z Mszy św. 19.00:

Dziś czytamy list wielkopostny Arcybiskupa Warszawskiego 2022 "KOŚCIÓŁ NA SYNODALNEJ DRODZE".

Dzisiejsze czytania: Rdz 15, 5-12. 17-18; Ps 27(26), 1bcde. 7-8. 9abc. 13-14; Flp 3, 17 – 4, 1; Mt 17, 5; Łk 9, 28b-36

#MODLITWA: "Boże, Ty nam nakazałeś słuchać Twojego umiłowanego Syna, † ożywiaj naszą wiarę swoim słowem, * abyśmy odzyskawszy czystość duszy, mogli się cieszyć oglądaniem Twojej chwały. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków". #Amen.

"Potrzebujemy światła Bożego" - Anioł Pański z pp. Franciszkiem - 13.03.2022r.

[Anioł Pański z pp. Franciszkiem, 13 marca 2022 r.]

Wehikuł czasu:

Duchowe Zamyślenie: II Niedziela Wielkiego Postu (17.03.2019), Rok C

Duchowe zamyślenie: II Niedziela Wielkiego Postu (21.02.2016) Rok "C"

Duchowe zamyślenie: II Niedziela Wielkiego Postu (24.02.2013) Rok "C"

Inspirujące rozważanie (niedziela):

Niedzielne rozważania z "Gościa Niedzielnego"

Lectio divina i homilia na stronie biblista.pl

ks. Wojciech Węgrzyniak - medytacja

Szkoła Słowa Bożego - Rozważania niedzielne Rok C

Szkoła Formacji Duchowej - lectio divina, echo Słowa, skrutacja

Ubogacające komentarze

"Słowo na niedzielę", TVP -> https://vod.tvp.pl/website/slowo-na-niedziele,1141

Anioł Pański z pp. Franciszkiem

13 marca 2022 r.

Ewangelia liturgii drugiej niedzieli Wielkiego Postu mówi o przemienieniu Jezusa (por. Łk 9, 28-36). Gdy modli się na wysokiej górze, zmienia swój wygląd, Jego szata staje się biała i olśniewająca, a w świetle Jego chwały ukazują się Mojżesz i Eliasz, którzy rozmawiają z Nim o Passze, która czeka Go w Jerozolimie, to znaczy Jego męki, śmierci i zmartwychwstania.

Świadkami tego niezwykłego wydarzenia są apostołowie Piotr, Jan i Jakub, którzy weszli z Jezusem na górę. Wyobrażamy ich sobie z szeroko otwartymi oczami w obliczu tego wyjątkowego widowiska. I z pewnością tak musiało być. Św. Łukasz Ewangelista zauważa jednak, że „Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni”, a „gdy się ocknęli”, ujrzeli chwałę Jezusa (por. w. 32). Sen trzech uczniów jawi się jako dysonans. Ci sami apostołowie również zasnęli w Getsemani, podczas modlitwy trwogi konania Jezusa, który prosił ich, aby czuwali (por. Mk 14, 37-41). Zaskakująca jest ta senność w tak ważnych chwilach.

Jeśli jednak czytamy uważnie, do dostrzeżemy, że Piotr, Jan i Jakub zasypiają przed rozpoczęciem Przemienienia, to znaczy w czasie, gdy Jezus się modli. To samo wydarzy się w Getsemani. Widać, że była to modlitwa, która trwała długo, w milczeniu i skupieniu. Można sądzić, że początkowo oni również się modlili, aż w końcu zmogło ich zmęczenie i sen.

Bracia, siostry, czyż ten niestosowny sen nie przypomina może wielu naszych snów, które nachodzą nas w chwilach, o których wiemy, iż są ważne? Może wieczorem, kiedy chcielibyśmy się pomodlić, spędzić trochę czasu z Jezusem po dniu spędzonym w tysiącu biegów i zajęć. Albo gdy nadchodzi czas, by zamienić kilka słów z rodziną, a my nie mamy już sił. Chcielibyśmy być bardziej przytomni, bardziej uważni, obecni, nie przegapić cennych okazji, ale nie potrafimy, albo udaje się nam do pewnego stopnia i nie za bardzo.

Okazją do tego jest intensywny okres Wielkiego Postu. Jest to czas, w którym Bóg chce nas obudzić z wewnętrznego letargu, z tej senności, która nie pozwala Duchowi Świętemu siebie wyrazić. Ponieważ – pamiętajmy o tym dobrze – czuwanie serca nie zależy tylko od nas: jest to łaska, o którą trzeba prosić. Świadczą o tym trzej uczniowie z Ewangelii: byli dobrzy, poszli za Jezusem na górę, ale o własnych siłach nie mogli czuwać. Przytrafia si to także i nam. Jednakże obudzili się właśnie podczas Przemienienia. Możemy pomyśleć, że obudziło ich światło Jezusa. Podobnie jak oni, my także potrzebujemy światła Bożego, które sprawia, że widzimy rzeczy w inny sposób, przyciąga nas, budzi, rozpala pragnienie i siłę do modlitwy, do spojrzenia w głąb siebie, do poświęcenia czasu innym. Zmęczenie ciała możemy przezwyciężyć mocą Ducha Bożego. A kiedy nie jesteśmy w stanie tego przezwyciężyć, musimy powiedzieć do Ducha Świętego: „pomóż nam, przyjdź Duchu Święty. Pomóż mi: chcę spotkać Jezusa, chcę być czujny, przebudzony”. Trzeba prosić Ducha Świętego, aby wyrwał nas z tej senności, która nie pozwala nam się modlić.

W tym okresie Wielkiego Postu, po trudach każdego dnia, warto, abyśmy nie gasili światła w pokoju, nie stając w świetle Bożym, pomodlili się chwilę, zanim zaśniemy. Dajmy Panu możliwość, by nas zaskoczył i rozbudził nasze serca. Możemy to uczynić otwierając na przykład Ewangelię i dając się zadziwić Słowu Bożemu, ponieważ Pismo Święte oświeca nasze kroki i rozpala nasze serca. Możemy też patrzeć na Krucyfiks i podziwiać szaloną miłość Boga, która nigdy się nami nie znudzi i ma moc przemieniać nasze dni, nadawać im nowe znaczenie, inne i nieoczekiwane światło.

Niech Maryja Dziewica pomoże nam podtrzymać przytomność naszych serc, abyśmy mogli przyjąć ten okres łaski, jaki daje nam Bóg.

za: ekai.pl, podkreślenia moje.

... po odmówieniu modlitwy Anioł Pański

„Bracia i siostry, właśnie modliliśmy się do Matki Bożej. W tym tygodniu miasto, które nosi jej imię – Mariupol stało się miastem-męczennikiem tej rozdzierającej serce wojny, która wyniszcza Ukrainę. W obliczu barbarzyństwa zabijania dzieci, niewinnych i bezbronnych cywilów żadne powody strategiczne się nie obronią. Trzeba powstrzymać tę niedopuszczalną agresję zbrojną, zanim zamieni miasta w cmentarzyska. Z bólem w sercu dołączam mój głos do głosu zwykłych ludzi, którzy błagają o zakończenie wojny. Niech w imię Boga zostanie wysłuchany krzyk cierpiących i niech ustaną bombardowania i ataki! W zdecydowany sposób dążmy do negocjacji a korytarze humanitarne niech będą skuteczne i bezpieczne. W imię Boże proszę was – powstrzymajcie tę masakrę!“

(...)

"Jeszcze raz chciałbym wezwać do przyjmowania tak wielu uchodźców, w których obecny jest Chrystus, oraz podziękować za ogromną sieć solidarności, która została utworzona. Wszystkie wspólnoty diecezjalne i zakonne proszę o zintensyfikowanie modlitwy o pokój. Bóg, jest jedynie Bogiem pokoju, nie jest Bogiem wojny, a ten kto popiera przemoc, profanuje Jego imię. Pomódlmy się teraz w milczeniu za tych, którzy cierpią i aby Bóg nawrócił serca na zdecydowane pragnienie pokoju.“

za: vaticannews.va, podkreślenia moje.