Duchowe Zamyślenie: Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi (01.01.2024), Rok B

Kategoria: Zamyślenie nad Słowem 2024

Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi;
niech nam ukaże pogodne oblicze.
Aby na ziemi znano Jego drogę,
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.

 Co roku w Nowy Rok wita nas ten sam zestaw czytań. Bóg zapewnia nas o swojej dobroci, chce nam błogosławić, chce nas prowadzić. Dlatego też pyta o nasze intencje i wybory. W wielu ludziach rodzi się pytanie" "a po czym poznam, że Bóg jest dobry, że błogosławi, że prowadzi?". Odpowiedzią Boga jest Jezus - w Nim stajemy się dziećmi Boga - stajemy się częścią wspólnoty. Tak jak prosimy w dzisiejszej modlitwie nad darami: "Boże, Ty jesteś źródłem wszelkiego dobra i Ty je doprowadzasz do pełnego rozwoju, † w uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki dzięki Ci składamy za początek naszego zbawienia, * i prosimy, abyśmy z radością zebrali Jego owoce". Dobrze więc zacząć ten rok, ze świadomością że jestem synem a nie niewolnikiem. Że "mogę" a nie że "muszę". A najważniejsze na nowy rok, to pewność, że skoro jestem synem, to jestem kochanym synem.

Matka Boga i Matka nasza. Oblubienica Ducha Świętego. Zasłuchana i posłuszna Słowu Bożemu. Pełna łaski, wzór pokory. Na początku Nowego Roku Kościół daje nam wzór i pomoc, aby ten rok przeżyć owocnie i pięknie. Maryja staje się dla nas Ikoną - obrazem - człowieka wolnego, przemienionego przez tajemnicę wcielenia Syna Bożego. Teologia dzisiejszej uroczystości to zatrzymanie się nad pytaniem, co wynika w praktyce z tego, że prawdziwy Bóg stał się prawdziwym człowiekiem. To wszystko odkrywamy w osobie Maryi. Ona jest zwiastunem - jutrzenkę - tego, co ma się dokonać w każdym z nas.

Jaki był ten mijający rok? Wielu powie bez zastanowienia - trudny. Ale czy potrafimy w nim dostrzec dobro, a co najważniejsze Dobrego? Życie wiary to nie fajerwerki. One rozświetlają noc tylko na ułamek sekundy. Nasze życie, to żyć w światłości Pana, zawsze radując się jego mocą.

Każdy na progu Nowego Roku chciałby usłyszeć życzenia szczęścia. Tym jest błogosławieństwo - jest życzeniem szczęścia. Mówiąc prosto, życzymy zarówno tego, aby były okazje dające szczęście, jak również, aby nie było takich, które szczęście zabierają. Dzisiejsze Słowo Boże zaprasza nas do tego, aby odkryć, że w Bogu jest nasza wolność, nasze życie. Wtedy kiedy doświadczymy spotkania z Nim, kiedy objawi nam swoje pogodne oblicze, nasza codzienność ulegnie odmianie na lepsze. W dzisiejszą uroczystość mamy uwierzyć, że to właśnie w Jezusie, Bóg okazuje swoje pogodne oblicze. To On przynosi wolność, czyniąc z nas - niewolników - synów wołających do Boga "Abba". Na początku roku mamy więc w Maryi dostrzec obraz człowieka wolnego, który jest zakochany w Jezusie. Bo lepiej być szczęśliwym synem, niż nieszczęśliwym niewolnikiem.

Czy więcej we mnie niewolnika czy syna? Czy jestem jak syn, pracujący z miłości? Czy jak niewolnik angażujący się z powodu spodziewanego zysku czy nagrody, albo z lęku przed karą? Tak więc w tym kluczu spójrzmy na kolejne 365 dni jako dar od Boga na bycie Jego dzieckiem a nie niewolnikiem.

Ostatni dzień w Oktawie Bożego Narodzenia przynosi nam mocny akcent. Zatrzymujemy się nad macierzyństwem Maryi, uwielbiając Boga w jej tytule Bożej Rodzicielki. Jednocześnie z wiarą wołamy o pokój dla świata. Zaczynając kolejny rok kalendarzowy zawierzamy go Bożej Opatrzności. Niech będzie on dla nas okazją do hojności w miłości i wytrwałości w dobru.

Nowa szansa! Pięknie ktoś kiedyś nazwał przykazania szansami. Pozwala to widzieć je w wymiarze nader pozytywnym, Szansa, aby być szczęśliwym, wolnym, czystym, mężnym ... Na nowy rok warto spojrzeć z tą Bożą perspektywą, że jest to czas nowych szans, bo miłosierdzie Boże nigdy się nie wyczerpuje.

Nowy Rok jest zawsze okazją aby życzyć sobie tego co najlepsze, aby na przyszłość spojrzeć z nadzieją. Dlatego piękne jest, że dzisiejsza liturgia słowa rozpoczyna się od błogosławieństwa. Kiedy przyjmiemy to, że Bóg naprawdę się troszczy o nas, inaczej będziemy przeżywać nasze niepowodzenia czy braki innych ludzi. Boża troska wyraża się w Jego miłosierdziu. On podnosi nas z naszych słabości do życia dziedzica. Niech najważniejszym naszym postanowieniem na ten trok będzie pragnienie, abyśmy przyjmowali Bożą pomoc. Abyśmy przestawali być niewolnikami a żyli jak synowie.

  Życzenia: [Dobre słowo na Nowy Rok :) 2024].

Wczoraj była pierwsza rocznica śmierci pp. Benedykt XVI: -> [Śmierć Benedykta XVI]. „Panie kocham Cię!” – były jego ostatnimi słowami wypowiedzianymi przed śmiercią.

 Dziś uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi. W tym dniu wspomina się również nadanie Najświętszego Imienia Jezus. Dzisiejsza uroczystość kończy Oktawę Narodzenia Pańskiego.

[1 stycznia (NOWY ROK) – możliwość uzyskania odpustu zupełnego] za publiczne odmówienie lub śpiew hymnu Przyjdź, Duchu Święty (Veni Creator).

Dziś również 57. "Światowy Dzień Pokoju" [ustanowiony w 1968 r. przez papieża św. Pawła VI]. Jak co roku papież kieruje do nas orędzie. W tym roku jest ono zatytułowane: "Sztuczna inteligencja i pokój". Poczujmy się zaproszeni do modlitwy o prawdziwy pokój w świecie.

Zachęcam do modlitwy o pokój i polecam: [Modlitwa o pokój (Afryka Wschodnia)]; [Modlitwa o pokój na świecie ułożona przez Tomasza Mertona]; [Modlitwa o pokój (na motywach Listu do Efezjan)]; [Modlitwa św. Jana XXIII o pokój]; [Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój].

Zapraszam też do starych modlitewników [Modlitwy na ostatni dzień roku i na Nowy Rok] i [Modlitwa w ostatni dzień roku (ks. Piotr Skarga)] oraz do [Modlitwa na zakończenie roku ułożona przez amerykańskiego farmera].

   Do przemyślenia: Jak wygląda moja relacja z Maryją, Matką Jezusa?
Czy jestem zwiastunem pokoju?
W jaki sposób szukam woli Bożej w swoim życiu?
W jaki sposób mogę naśladować Maryję, aby moja postawa zbliżała innych ludzi do Boga?

Homilia z Mszy św. o 12.30:

Link do homilii na moim kanale YT @PanemJEZUS:
[https://www.youtube.com/watch?v=C-tD81czJtA]

Homilia z Mszy św. o 19.00:

Link do homilii na moim kanale YT @PanemJEZUS:
[https://www.youtube.com/watch?v=ICxjGAS0m0U]

Błogosławionego 2024 roku. [->]

Dzisiejsze czytania: Lb 6,22-27; Ps 67,2-3.5.8; Ga 4,4-7; Hbr 1,1-2; Łk 2,16-21

#MODLITWA: "Boże, Ty przez dziewicze macierzyństwo Najświętszej Maryi Panny obdarzyłeś ludzi łaską wiecznego zbawienia, † spraw, abyśmy doznawali orędownictwa Tej, * przez którą otrzymaliśmy Twojego Syna, Dawcę życia wiecznego. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.". #Amen.

"Franciszek zachęca do wzrastania w miłości i budowania pokoju" - Anioł Pański z pp. Franciszkiem - 1.01.2024r.

[Homilia Franciszka wygłoszona w Watykanie, 1 stycznia 2024 2023 r.]

[Anioł Pański z pp. Franciszkiem, 1 stycznia 2024 r.]

oraz 

"Pokój to życie w braterskim dzieleniu się z innymi" - pp. Franciszek, Anioł Pański 01.01.2021r.

oraz "Módlmy się o pokój dla naszych serc i dla świata całego" - Anioł Pański z pp. Franciszkiem - 01.01.2022r.

"Matka Boża pragnie przynieść także nam wszystkim wielki dar, jakim jest Jezus. Kościół jest jak Maryja. Nie jest on sklepem, Kościół nie jest agencją humanitarną, nie jest organizacją pozarządową. Kościół jest posłany, aby wszystkim nieść Chrystusa i Jego Ewangelię. To właśnie jest Kościół. Nie niesie samego siebie, niezależnie od tego czy jest duży, czy mały, czy jest mocny, czy też słaby. Ale Kościół niesie Jezusa i musi być jak Maryja, kiedy poszła, jak słyszeliśmy w Ewangelii by odwiedzić Elżbietę. Cóż niosła ze sobą - Jezusa. Kościół niesie Jezusa a to jest centrum Kościoła: nieść Jezusa. Gdyby przypadkiem przydarzyło by się kiedyś, że Kościół nie niósłby Jezusa, to byłby to martwy Kościół. Rozumiecie? Musi nieść Jezusa oraz miłosierdzie Jezusa, miłość Jezusa, moc Jezusa".

Papież Franciszek (13.10.2013 r.)

 "Matka Odkupiciela uprzedza nas i nieustannie umacnia nas w wierze, powołaniu i misji. Swoim przykładem pokory i otwartości na wolę Boga pomaga nam w przełożeniu naszej wiary na radosne i bezgraniczne głoszenie Ewangelii" - pp. Franciszek (zob. papieska homilia z 2014 r.)

   "Jezus Chrystus jest błogosławieństwem dla każdego człowieka i dla całej ludzkości. Kościół, dając nam Jezusa, obdarza nas pełnią błogosławieństwa Pana. To jest właśnie misją ludu Bożego: promieniować na wszystkie narody błogosławieństwem Boga wcielonym w Jezusie Chrystusie. A Maryja, pierwsza i doskonała uczennica Jezusa, wzór pielgrzymującego Kościoła jest tą, która otwiera tę drogę macierzyństwa Kościoła i zawsze wspiera jego macierzyńską misję skierowaną do wszystkich ludzi. Jej dyskretne i macierzyńskie świadectwo podąża wraz z Kościołem od jego początków. Ona, Matka Boga, jest również Matką Kościoła, a przez Kościół jest Matką wszystkich ludzi i wszystkich narodów. (...) Wszyscy jesteśmy powołani, aby być wolnymi, wszyscy, aby być dziećmi i to każdy według swojej odpowiedzialności, by zwalczać nowoczesne formy niewolnictwa. Połączmy nasze siły z każdego narodu, kultury i religii. Niech nas prowadzi i wspiera Ten, który, aby uczynić nas wszystkich braćmi, stał się naszym sługą".

  pp. Franciszek, Homilia na Mszy św. noworocznej 1.01.2015

 Boża Rodzicielka (ikony): Eleusa (Matka Boża Czuła) i Hodegetria (Wskazująca Drogę):

Włodzimierska Ikona Matki Bożej oraz
MB Salus Populi Romani (Ocalenie Ludu Rzymskiego) [MB Śnieżna, MB Większa]

Wehikuł czasu:

Można przeczytać rozważania (choć większość wkomponowuję w aktualne),
wysłuchać moich homilii (o ile działają, zob. mixcloud) i obejrzeć filmiki z komentarzami

Duchowe Zamyślenie: Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi (01.01.2021), Rok B

 Duchowe Zamyślenie: Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki, Maryi (01.01.2018), Rok B

  Duchowe zamyślenie: Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki, Maryi (1.01.2015) Rok "B"

Inspirujące rozważanie (niedziela):

Niedzielne rozważania z "Gościa Niedzielnego"

Lectio divina i homilia na stronie biblista.pl

ks. Wojciech Węgrzyniak - medytacja

Szkoła Słowa Bożego - Rozważania niedzielne Rok C

Szkoła Formacji Duchowej - lectio divina, echo Słowa, skrutacja

Ubogacające komentarze

"Słowo na niedzielę", TVP -> https://vod.tvp.pl/website/slowo-na-niedziele,1141

Homilia Franciszka wygłoszona w Watykanie,

1 stycznia 2024 r.

Słowa Apostoła Pawła rzucają światło na początek Nowego Roku: „Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z Niewiasty” (Ga 4, 4). Uderza wyrażenie „pełnia czasu”. W starożytności czas odmierzano opróżniając i napełniając amfory: gdy były puste, rozpoczynał się nowy okres czasu, który kończył się, gdy były pełne. Oto pełnia czasu: kiedy amfora historii jest pełna, przelewa się Boża łaska: Bóg staje się człowiekiem i czyni to w znaku niewiasty, Maryi. Ona jest drogą wybraną przez Boga; jest punktem dojścia wielu ludzi i pokoleń, które „kropla po kropli”, przygotowywały przyjście Pana na świat. W ten sposób Matka znajduje się w centrum czasu: spodobało się Bogu dokonać przełomu dziejów poprzez Nią, niewiastę. Tym słowem Pismo Święte odsyła nas do początków, do Księgi Rodzaju, i sugeruje, że Matka z Dzieciątkiem oznacza nowe stworzenie, nowy początek. Na początku czasu zbawienia jest zatem Matka Boga, Święta Boża Rodzicielka, nasza święta Matka.

Piękne jest więc to, że rok rozpoczyna się od Jej przyzywania; piękne jest to, że Lud wierny, jak niegdyś w Efezie – chrześcijanie byli odważni -, z radością głosi Świętą Bożą Rodzicielkę. Rzeczywiście, słowa Matka Boga wyrażają radosną pewność, że Pan, kruche Dzieciątko w ramionach swojej Matki, na zawsze zjednoczył się z naszym człowieczeństwem, do tego stopnia, że nie jest ono już tylko nasze, ale Jego. Matka Boga: niewiele słów, aby wyznać wieczne przymierze Pana z nami. Matka Boga: jest to dogmat wiary, ale także „dogmat nadziei”: Bóg w człowieku i człowiek w Bogu, na zawsze. Święta Boża Rodzicielka.

W pełni czasów Ojciec zesłał swego Syna, zrodzonego z Niewiasty: ale tekst św. Pawła dodaje drugie posłanie: „Bóg zesłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: «Abba, Ojcze!»” (Ga 4, 6). Również w zesłaniu Ducha, Matka odgrywa ważną rolę: Duch Święty zaczyna spoczywać na Niej podczas Zwiastowania (por. Łk 1, 35), a następnie na początku Kościoła zstępuje na Apostołów zgromadzonych na modlitwie „z Maryją, Matką” (Dz 1, 14). W ten sposób przyjęcie Maryi przyniosło nam największe dary: Ona „Pana majestatu uczyniła naszym bratem” (Tomasz z Celano, Życiorys drugi świętego Franciszka z Asyżu. CL, 198: FF 786) i pozwoliła Duchowi wołać w naszych sercach: „Abba, Ojcze!”. Macierzyństwo Maryi jest drogą do spotkania z ojcowską czułością Boga, drogą najbliższą, najbardziej bezpośrednią, najłatwiejszą. Nie zapominajmy o tym… Macierzyństwo Maryi jest drogą do spotkania z ojcowską czułością Boga, drogą najbliższą, najbardziej bezpośrednią, najłatwiejszą, w stylu Boga: bliskości, współczucia i czułości. Matka prowadzi nas bowiem do początku i do serca wiary, która nie jest teorią ani zobowiązaniem, lecz wiara jest ogromnym darem, który czyni nas umiłowanymi dziećmi, miejscem zamieszkania miłości Ojca. Dlatego przyjęcie Matki do swojego życia nie jest wyborem pobożnościowym, lecz jest wymogiem wiary: „Jeśli chcemy być chrześcijanami, musimy być maryjni”, to znaczy dziećmi Maryi (św. Paweł VI, Homilia w Cagliari, 24 kwietnia 1970 r.).

Kościół potrzebuje Maryi, aby na nowo odkryć swoje oblicze kobiece: być bardziej podobnym do Niej, która jako kobieta, Dziewica i Matka stanowi jego doskonały wzór i pierwowzór (por. Lumen gentium, 63); aby uczynić miejsce dla kobiet i być życiodajnymi poprzez duszpasterstwo, działające poprzez troskę i opiekę, cierpliwość i macierzyńską odwagę. Ale także świat potrzebuje spojrzenia na matki i kobiety, aby odnaleźć pokój, aby wyrwać się ze spirali przemocy i nienawiści, i aby powrócić do posiadania ludzkiego spojrzenia i serca, które widzi. A każde społeczeństwo potrzebuje przyjęcia daru kobiety, każdej kobiety: szanowania jej, strzeżenia, docenienia, wiedząc, że ten, kto rani jedną kobietę, bezcześci Boga zrodzonego z Niewiasty.

Maryja, Niewiasta, tak jak decydująca jest w pełni czasu, tak też ma zasadnicze znaczenie dla życia każdego z nas; bo nikt nie zna czasów i nie zna pilnych spraw swoich dzieci lepiej niż Matka. Ukazuje nam to po raz kolejny „początek”, pierwszy znak dokonany przez Jezusa, na weselu w Kanie Galilejskiej. Tam, właśnie Maryja zauważa, że brakuje wina i zwraca się do Niego (por. J 2, 3). To potrzeby Jej dzieci skłaniają Ją, Matkę, do przynaglenia Jezusa, aby zadziałał. W Kanie Galilejskiej Jezus mówi: „Napełnijcie stągwie wodą! I napełnili je aż po brzegi” (J 2, 7). Maryja, która zna nasze potrzeby, przyspiesza również dla nas przeobfite wylanie łaski i doprowadza nasze życie do pełni. Bracia, siostry, wszyscy mamy braki, mamy samotność, pustkę, która domaga się wypełnienia. Każdy zna swoje.  Kto może je wypełlnić, jeśli nie Maryja, Matka pełni? Kiedy jesteśmy kuszeni, aby zamknąć się w sobie, idźmy do Niej; kiedy nie możemy rozplątać węzłów życia, w Niej szukajmy schronienia. Nasze czasy, którym brakuje pokoju, potrzebują Matki, która na nowo poskłada ludzką rodzinę. Zwróćmy się do Maryi, aby stać się budowniczymi jedności i uczyńmy to z Jej kreatywnością jako Matki, która troszczy się o swoje dzieci: gromadzi je i pociesza, wysłuchuje ich strapień i ociera łzy. I spójrzmy na tę bardzo czułą ikonę Virgo lactans, i to jest Mama… Jak czule troszczy się o nas i jest blisko nas. Troszczy się o nas i jest blisko nas.

Powierzmy Nowy Rok Matce Bożej. Poświęćmy Jej nasze życie. Ona z czułością będzie wiedziała, jak ukazać jego pełnię. Ona bowiem poprowadzi nas do Jezusa, a Jezus jest pełnią czasu, całego czasu, czasu każdego z nas. Rzeczywiście, jak zostało napisane, „to nie pełnia czasu spowodowała, iż Syn Boży został posłany, lecz przeciwnie, posłanie Syna spowodowało pełnię czasu” (por. M. Luther, Vorlesung über den Galaterbrief 1516-1517, 18). Bracia i siostry, Niech ten rok będzie wypełniony pociechą Pana; niech ten rok będzie pełen macierzyńskiej czułości Maryi, Świętej Bożej Rodzicielki.

Zapraszam was teraz do wspólnej, trzykrotnej proklamacji: Święta Boża Rodzicielko! Razem: Święta Boża Rodzicielko! Święta Boża Rodzicielko! Święta Boża Rodzicielko!

za: ekai.pl, podkreślenia moje.

Anioł Pański z pp. Franciszkiem

1 stycznia 2024 r.

Drodzy bracia i siostry, dobrego Nowego Roku!

W tym dniu, w którym czcimy Maryję, Najświętszą Matkę Boga przedstawmy Jej troskliwemu spojrzeniu nowy czas, który został nam dany. Niech nas strzeże w tym roku.

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam, że wielkość Maryi nie polega na dokonaniu jakiegoś nadzwyczajnego czynu; gdy pasterze, otrzymawszy wieść od aniołów spieszą do Betlejem (por. Łk 2, 15-16), Ona milczy. Milczenie Matki jest piękną cechą. Nie chodzi o zwyczajny brak słów, lecz milczenie wypełnione zdumieniem i uwielbieniem dla cudów, które czyni Bóg. „Maryja – zauważa św. Łukasz – zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu” (2, 19). W ten sposób czyni w sobie miejsce dla Tego, który się narodził; w milczeniu i adoracji stawia w centrum Jezusa i daje o Nim świadectwo jako Zbawicielu. Maryja matka milczenia, Maryja, matka adoracji.

W ten sposób jest Matką nie tylko dlatego, że nosiła Jezusa w swoim łonie i Go urodziła, ale dlatego, że zwraca na Niego uwagę, nie zajmując pierwszego miejsca. Będzie milczeć także pod krzyżem, w najciemniejszej godzinie, i w ten sposób będzie nadal czynić Jemu miejsce i rodzić Go dla nas. XX-wieczny kapłan i poeta napisał: „Dziewico, katedro milczenia / […] wprowadzasz nasze ciało do raju / a Boga w ciało” (D.M. TUROLDO, Laudario alla Vergine. „Via pulchritudinis”, Bologna 1980, 35). Katedra milczenia: to piękny obraz. Ze swoim milczeniem i pokorą Maryja jest pierwszą „katedrą” Boga, miejscem, w którym On i człowiek mogą się spotkać.

Ale także nasze matki, z ich ukrytą troską, z ich opiekuńczością są często wspaniałymi katedrami milczenia. Rodzą nas, a następnie podążają za nami, często niezauważalnie, abyśmy mogli wzrastać. Pamiętajmy o tym: miłość nigdy nie tłumi, miłość czyni miejsce dla drugiego. Miłość pozwala nam wzrastać.

Bracia i siostry, na początku Nowego Roku spójrzmy na Maryję i z wdzięcznym sercem pomyślmy również o naszych matkach i spójrzmy na nie, aby nauczyć się tej miłości, którą pielęgnuje się przede wszystkim w milczeniu, która potrafi uczynić miejsce dla drugiego, szanując jego godność, pozostawiając swobodę wypowiadania się, odrzucając wszelkie formy zawłaszczenie, ucisku i przemocy. Jakże bardzo tego dzisiaj potrzebujemy! Bardzo potrzeba milczenia, aby słuchać siebie nawzajem. Jak przypomina Orędzie na dzisiejszy Światowy Dzień Pokoju: „wolność i pokojowe współistnienie są zagrożone wówczas, gdy ludzie ulegają pokusie egoizmu, korzyści osobistej, żądzy zysku i pragnienia władzy”. Miłość natomiast wymaga szacunku i wymaga życzliwości: w ten sposób przełamuje bariery i pomaga żyć w relacjach braterskich, pomaga budować bardziej sprawiedliwe i społeczeństwa bardziej humanitarne, społeczeństwa bardziej pokojowe społeczeństwa.

Módlmy się dzisiaj do Świętej Bożej Rodzicielki i  naszej Matki, abyśmy w nowym roku wzrastali w tej łagodnej, cichej i dyskretnej miłości, która rodzi życie i byśmy otwierali w świecie drogi pokoju i pojednania.

za: ekai.pl, podkreślenia moje.