Duchowe Zamyślenie: III Niedziela Wielkiego Postu (3.03.2024), Rok B

Kategoria: Zamyślenie nad Słowem 2024

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę,
świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce,
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

  Jak bardzo nasze życie przypomina świątynię z dzisiejszej ewangelii. Zamiast domu modlitwy, zamiast zachwytu nad miłosierdziem Boga, mamy wielkie targowisko. Hałas i przyziemność zagłuszają słowa Boga. Dlatego potrzebujemy oczyszczającej obecności Jezusa, aby przypomniał nam, co jest naprawdę ważne. Potrzebujemy Słowa, które wyrwie nas z duchowego letargu i pozwoli zadać ważne pytania, aby usłyszeć ważne odpowiedzi.

Człowiek, jeśli mu na czymś zależy - bo to coś jest dla niego ważne - jest wstanie wiele poświęcić, aby osiągnąć cel. Dzisiejsza Liturgia Słowa zaprasza nas do postawienia sobie pytania, czy Bóg jest dla nas ważny, a Jego sprawy są naszymi - czy pochłania nas gorliwość? Bo może godzimy się na przeciętność w sprawach Bożych i nie oczekujemy nic poza zdrówkiem i radością? Jezus zapowiada dziś swoje zwycięstwo, które dokona się w Jego zmartwychwstaniu. Bóg ma moc odbudować to, co popadło w ruinę. To prawda, która jest źródłem prawdziwej nadziei. Chrystus ukrzyżowany jest Zwycięzcą, jest Panem! Pozwólmy Jezusowi wyrzucić z nas to, co jest naszym "targowiskiem" i niech On nas wraz z sobą podniesie do nowego życia.

 Bóg przynosi wolność! Jest to szczególnie ważne dla tych, którzy nie widzą swojej niewoli i żyją życiem niewolnika. Bóg napełnia mądrością! Cokolwiek budujemy w naszym życiu, owocniejszym jest, kiedy czynimy to z Bogiem. Wielkość i głębia chrześcijańskiego życia, to uwierzyć słowu, zawierzyć siebie Jezusowi.

Dzisiaj 17. rocznica nominacji kard. Kazimierza Nycza na stolicę metropolitalną w Warszawie. Jutro dzień imienin kard. Kazimierza Nycza. Pamiętajmy o nim w naszych modlitwach.

Ze starych modlitewników: [Modlitwa w III Niedzielę Wielkiego Postu. (1883r.)].

   Do przemyślenia: Czy Bóg zajmuje w moim życiu pierwsze miejsce?
Czy żyję Jego wolą? Jego mądrością?
Jak patrzę na dar Bożych przykazań?
Które przykazania są dla mnie najłatwiejsze, a jakie najtrudniejsze do wypełnienia? Dlaczego?
W jaki sposób wyraża się moja gorliwość w budowaniu Kościoła i dbaniu o czystość serca?

Homilia z Mszy św. o 8.00:

Link do homilii na moim kanale YT @PanemJEZUS:
[https://www.youtube.com/watch?v=QqkbZ7FuhDY]

Homilia z Mszy św. o 12.30:

Link do homilii na moim kanale YT @PanemJEZUS:
[https://www.youtube.com/watch?v=-CO3MLNnD2s]

Dzisiejsze czytania: Wj 20, 1-17; Ps 19 (18), 8-9. 10-11; 1 Kor 1, 22-25; J 2, 13-25

#MODLITWA: "Boże, źródło wszelkiego miłosierdzia i dobroci, Ty nam wskazałeś jako lekarstwo na grzechy post, modlitwę i jałmużnę, † przyjmij nasze pokorne przyznanie się do przewinień, które obciążają nasze sumienia, * i podźwignij nas w swoim miłosierdziu. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków". #Amen.

"Czyńmy w nas więcej domu, a mniej targowiska" - Anioł Pański z pp. Franciszkiem - 3.03.2024r.

[Anioł Pański z pp. Franciszkiem, 3 marca 2024 r.]

 oraz "Oświeceni by światło dawać" - pp. Franciszek, Anioł Pański 28.02.2021 r.

Wehikuł czasu:

Można przeczytać rozważania (choć większość wkomponowuję w aktualne),
wysłuchać moich homilii (o ile działają, zob. mixcloud) i obejrzeć filmiki z komentarzami

Duchowe Zamyślenie: III Niedziela Wielkiego Postu (07.03.2021), Rok B

Duchowe Zamyślenie: III Niedziela Wielkiego Postu (04.03.2018), Rok B

Duchowe zamyślenie: III niedziela Wielkiego Postu (8.03.2015) Rok "B"

Inspirujące rozważanie (niedziela):

Niedzielne rozważania z "Gościa Niedzielnego"

Lectio divina i homilia na stronie biblista.pl

ks. Wojciech Węgrzyniak - medytacja

Szkoła Słowa Bożego - Rozważania niedzielne Rok C

Szkoła Formacji Duchowej - lectio divina, echo Słowa, skrutacja

Ubogacające komentarze

"Słowo na niedzielę", TVP -> https://vod.tvp.pl/website/slowo-na-niedziele,1141

I kilka z poprzednich lat:

Anioł Pański z pp. Franciszkiem

3 marca 2024 r.

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Ewangelia ukazuje nam dzisiaj niezrozumiałą scenę: Jezus przepędza przekupniów ze świątyni (por. J 2, 13-25). Jezus, który usuwa sprzedawców, przewraca stoły bankierów i napomina wszystkich mówiąc: „Z domu mego Ojca nie róbcie targowiska!” (w. 16). Zastanówmy się nieco nad kontrastem między domem a targowiskiem: chodzi bowiem o dwa różne sposoby stawania przed Panem.

W świątyni rozumianej jako targowisko, żeby być w porządku wobec Boga, wystarczyło kupić baranka, zapłacić za niego i strawić go na żarze ołtarza. Kupić, zapłacić, strawić a potem każdy idzie do domu. W świątyni, rozumianej natomiast jako dom, dzieje się odwrotnie: idziemy na spotkanie z Panem, aby trwać w zjednoczeniu z Nim i trwać w zjednoczeniu z braćmi, aby dzielić radości i smutki. Ponadto: na targowisku gra toczy się wokół ceny, w domu się nie kalkuluje; na targowisku szuka się swoich korzyści, w domu daje się bezinteresownie. Jezus jest dzisiaj surowy, ponieważ nie godzi się, aby świątynia-targowisko zastępowała świątynię-dom, nie godzi się aby relacja z Bogiem była chłodna i komercyjna zamiast bliskiej i ufnej, nie godzi się aby stoły bankierów zajmowały miejsce rodzinnego stołu, aby ceny zajmowały miejsce uścisków, a monety zajmowały miejsce  wyrazów czułości. A dlaczego Jezus się na to nie godzi? W ten sposób tworzy się bowiem barierę między Bogiem a człowiekiem, i między bratem a bratem, podczas gdy Chrystus przyszedł, aby przynieść komunię, aby przynieść miłosierdzie, to znaczy przebaczenie, aby przynieść bliskość.

Zaproszeniem zatem dzisiaj, także na naszą drogę wielkopostną, jest czynienie w nas i wokół nas więcej domu, a mniej targowiska. Przede wszystkim wobec Boga:  dużo się modląc, jak dzieci, które niestrudzenie pukają ufnie do drzwi Ojca, a nie jak skąpi i nieufni kupcy. Zatem po pierwsze modląc się. A następnie poprzez szerzenie braterstwa. Bardzo potrzeba wielkiego braterstwa. Pomyślmy o krępującej, izolującej, czasem wręcz wrogiej ciszy, którą napotykamy w wielu miejscach.

Zadajmy sobie zatem pytanie: po pierwsze, jaka jest moja modlitwa? Czy jest ceną, którą trzeba zapłacić, czy też czasem ufnego powierzenia się, w którym nie patrzę na zegar? A jak wyglądają moje relacje z innymi? Czy umiem dawać bez oczekiwania na wzajemność? Czy umiem uczynić pierwszy krok, by przełamać mury milczenia i pustki oddalenia? Te pytania musimy sobie zadać.

Niech Maryja pomoże nam „budować dom” z Bogiem, między nami i wokół nas.

za: papiez.wiara.pl, podkreślenia moje.