Duchowe Zamyślenie: VI Niedziela zwykła (11.02.2024), Rok B

Kategoria: Zamyślenie nad Słowem 2024

Szczęśliwy człowiek,
któremu nieprawość została odpuszczona,
a jego grzech zapomniany.
Szczęśliwy ten, któremu Pan nie poczytuje winy,
a w jego duszy nie kryje się podstęp.

W obrazie trędowatego możemy dziś zatrzymać się nad tym, czym jest dla człowieka grzech. Jest tą duchową chorobą, która prowadzi do śmierci. Oddziela od drugiego człowieka. Czyniąc nas rozkładającym się i zamierającym duchowym trupem. Dla ludzi czasów Jezusa trąd był chorobą nieuleczalną. Dziś nadal występuje, choć mamy na niego lekarstwa - a powodem tego jest głownie zaniedbania w higienie, bieda, izolacja. Podobnie może być z grzechem. Przyjście Jezusa sprawiło, że grzech jest pokonany i nie musi być częścią naszego życia. Jednak przez zaniedbania - unikanie lekarza, brak życia duchowego - pozwalamy, żeby nas niszczył. Grzech naprawdę prowadzi do rozkładu naszego życia - ty często możemy znaleźć przyczyny naszych niepowodzeń.  Czasem wręcz mamy wrażenie, że grzech wcale nie uprzykrza nam życia - potrafimy się do niego przyzwyczaić. Wtedy nie przyjdziemy do Jezusa, aby nas wyzwolił i uleczył. Początkiem każdego leczenia jest przyjście do lekarza. Uczmy się z dzisiejszej Ewangelii tego przychodzenia do Jezusa, abyśmy usłyszeli "chcę, bądź oczyszczony!".

Mówi się, że największa tragedia to chory, który nie wie, że jest chory, ale chyba większa  chory, który nie chce uznać swojej choroby. Biblijny trąd to obraz grzechu człowieka. Jest on powodem cierpienia, podziału, smutku, ... Nie ma na niego lekarstwa. Możemy jedynie przyjść przed Jezusa i wyznając naszą wiarę prosić "jeśli chcesz możesz mnie oczyścić". On nie tylko chce, ale On nas dotyka przynosząc uzdrowienie. Ta ewangelia pięknie pokazuje delikatność Boga. Jego reakcją na naszą słabość nie jest gniew, ale miłosierna litość. Pozwalajmy, aby nas dotykał swoją miłością. Aby nasze serce było natychmiast oczyszczone.

Wyjątkowo wielu trędowatych przemierza ulice naszych miast. Mijamy ich na klatkach schodowych, niemo towarzyszymy w windach. Niestety nie tak rzadko do nich należymy. Trędowaci o sercach przepełnionych smutkiem i beznadzieją. Trądem jest to wszystko co nas niszczy i oddziela od innych. To wszystko co jest przejawem braku miłości. Dzisiejsze słowo zaprasza nas, abyśmy to oddali Jezusowi. On chce nas oczyścić! On może nas oczyścić!

W najbliższą środę przypada Popielec. Zaczynamy kolejny Wielki Post.

Dzisiaj przypada 166. rocznica pierwszego objawienia (1858) Matki Bożej w Lourdes (->www). Niepokalana Dziewica objawiła się Bernadecie Soubirous przy grocie massabielskiej. Maryja wzywała do nawrócenia, modlitwy i pokuty. Tego dnia obchodzimy w Kościele Światowy Dzień Chorego.

Dziś XXXII Światowy Dzień Chorego (czyt. brewiarz.pl). Warto zapoznać się z Orędziem Ojca Świętego na XXXII Światowy Dzień Chorego, szczególnie biorąc sobie do serca słowa "Troszczmy się o tych, którzy cierpią i są samotni, być może zepchnięci na margines i odrzuceni. Z wzajemną miłością, którą Chrystus Pan daje nam w modlitwie, a zwłaszcza w Eucharystii, uleczmy rany samotności i izolacji".

[Modlitwy do Matki Boskiej w Lourdes.] oraz [Modlitwy za chorych] [Modlitwa chorego.].

Dziś, w ostatnią niedzielę karnawału, rozpoczyna się 57. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu, który potrwa do soboty przed I Niedzielą Wielkiego Postu włącznie [-> episkopat.pl].

Tegoroczny czas modlitwy i refleksji przebiegał będzie pod hasłem: „Trzeźwość polską racją stanu”. Celem wydarzenia jest zwrócenie uwagi na problem, skalę i konsekwencje alkoholizmu oraz na wartość trzeźwości i wewnętrzną wolność, jaką niesie abstynencja. Jest to czas szczególnej modlitwy za osoby uwikłane w nałogi, za osoby, które wspierają alkoholików w wyjściu z choroby. To czas inicjatyw mających na celu poszukiwanie rozwiązań problemu, a także inicjatyw promujących abstynencję. Materiały można pobrać tu: >>Materiały do pobrania. Warto zajrzeć na stronę z poprzednich lat wolnitrzezwi.pl w zakładce „Materiały do pobrania”.

   Do przemyślenia: Z czym przychodzę i rozmawiam z Jezusem?
Czy potrafi nazwać mój trąd (grzech)?
Jak patrzę na bliźnich (w tym również jawnych grzeszników)?

Homilia z Mszy św. o 8.00:

Link do homilii na moim kanale YT @PanemJEZUS:
[https://www.youtube.com/watch?v=yYvli9nEvUc]

Dzisiejsze czytania: Kpł 13, 1-2. 45-46; Ps 32,1-2.5 i 11; 1Kor 10,31-11,1; Mt 4,23; Mk 1,40-45

#MODLITWA: "Boże, Ty chcesz przebywać w sercach prawych i szczerych, † daj, abyśmy z pomocą Twojej łaski * stali się godnym mieszkaniem dla Ciebie. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków". #Amen.

"Wobec cierpiących – niewiele słów i konkretne czyny" - Anioł Pański z pp. Franciszkiem - 11.02.2024r.

[Anioł Pański z pp. Franciszkiem, 11 lutego 2024 r.]

 oraz "Bóg nie zachowuje „bezpiecznego odstępu”" - pp. Franciszek, Anioł Pański 14.02.2021 r.

Wehikuł czasu:

Można przeczytać rozważania (choć większość wkomponowuję w aktualne),
wysłuchać moich homilii (o ile działają, zob. mixcloud) i obejrzeć filmiki z komentarzami

Duchowe Zamyślenie: VI niedziela zwykła (14.02.2021), Rok B

Duchowe Zamyślenie: VI Niedziela zwykła (11.02.2018), Rok B

Duchowe zamyślenie: VI niedziela zwykła (15.02.2015) Rok "B"

Inspirujące rozważanie (niedziela):

Niedzielne rozważania z "Gościa Niedzielnego"

Lectio divina i homilia na stronie biblista.pl

ks. Wojciech Węgrzyniak - medytacja

Szkoła Słowa Bożego - Rozważania niedzielne Rok C

Szkoła Formacji Duchowej - lectio divina, echo Słowa, skrutacja

Ubogacające komentarze

"Słowo na niedzielę", TVP -> https://vod.tvp.pl/website/slowo-na-niedziele,1141

Anioł Pański z pp. Franciszkiem

11 lutego 2024 r.

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam uzdrowienie trędowatego (por. Mk 1, 40-45). Jezus odpowiada Choremu, który Go błaga: „Chcę, bądź oczyszczony!” (w. 41). Wypowiada bardzo proste zdanie, które natychmiast wprowadza w życie. Istotnie „zaraz trąd go opuścił, i został oczyszczony” (w. 42). Oto styl Jezusa wobec cierpiących: niewiele słów i konkretne fakty.

Wiele razy w Ewangelii widzimy, jak zachowuje się w ten sposób wobec tych, którzy cierpią: głuchoniemych (por. Mk 7,31-37), paralityków (por. Mk 2,1-12) i wielu innych potrzebujących (por. Mk 5). Zawsze tak czyni: mówi niewiele, a za słowami natychmiast idą czyny. W tym przypadku pochyla się, bierze za rękę, uzdrawia. Nie wdaje się w przemówienia czy przesłuchania, a tym bardziej w  bigoterie i sentymentalizmy. Ukazuje raczej delikatną skromność tego, kto słucha uważnie i działa troskliwie, najlepiej nie rzucając się w oczy.

To wspaniały sposób miłowania, i jak to dla nas dobrze, że możemy go sobie wyobrazić i przyswoić! Pomyślmy również o tym, kiedy spotykamy ludzi, którzy zachowują się w ten sposób: oszczędni w słowach, ale szczodrzy w działaniu; niechętni do popisywania się, ale gotowi do pomocy; skuteczni w niesieniu pomocy, ponieważ  gotowi są słuchać. Przyjaciółki i przyjaciele, do kogo możemy powiedzieć: „Czy zechcesz mnie wysłuchać? Czy zechcesz mi pomóc?”, mając pewność, że usłyszymy odpowiedź, niemalże w myśl słów Jezusa: „Tak, chcę, jestem tu dla ciebie, żeby ci pomóc!”. Ta konkretność jest tym ważniejsza w świecie, takim jak nasz, w którym jest coraz więcej możliwości relacji efemerycznych.

Posłuchajmy natomiast, jak prowokuje nas Słowo Boże: „Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba, a ktoś z was powie im: «Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta!» - a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała - to na co się to przyda?” (Jk 2, 15-16) – powiada św. Jakub apostoł. Miłość potrzebuje konkretności, miłość potrzebuje obecności, spotkania, potrzebuje darowanych czasu i przestrzeni: nie można jej sprowadzić do pięknych słów, obrazków na ekranie, selfie z chwili czy szybkich wiadomości. Są to użyteczne narzędzia, które mogą pomóc, ale nie wystarczają do miłości, nie mogą zastąpić konkretnej obecności.

Zadajmy dziś sobie pytanie: czy potrafię słuchać ludzi, czy jestem uczynny, kiedy proszą o dobro? A może szukam wymówek, zwlekam, chowam się za słowami abstrakcyjnymi i bezużytecznymi? Konkretnie, kiedy ostatni raz poszedłem odwiedzić osobę samotną lub chorą – każdy niech odpowie sobie w sercu-, lub kiedy po raz ostatni zmieniłem swoje plany, aby zaspokoić potrzeby tych, którzy prosili mnie o pomoc?

Niech Maryja, spiesząca z opieką pomoże nam być ochoczymi i konkretnymi w miłości.

za: papiez.wiara.pl, podkreślenia moje.